Get widget

Friday, August 30, 2013

Η Οδύσσεια μιας μάνας στο ελληνικό δημόσιο

Δεν ξέρω αν σας το είχα πει παλιότερα, αλλά είμαι πλέον στο στάδιο έναρξης δικής μου επιχείρησης, για την οποία θα σας μιλήσω πολύ σύντομα . Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, έχω την τύχη να πρέπει να συναλλαχθώ με δημόσιες υπηρεσίες. Πήρα λοιπόν τον λογιστή μου τηλέφωνο, για να μου δώσει ο άνθρωπος κατευθυντήριες , για να παραγγείλω ανάλογα και τα λεξοτανίλ που θα χρειαστώ.

Μου τα εξηγεί που λέτε χαρτί και καλαμάρι ο ακάουνταντ και ξεκινάω συνάμενη κουνάμενη, ντυμένη,στολισμένη και παρφουμαρισμένη η υποψήφια μπιζνεσγούμαν να ταράξω την επιχειρηματική ζωή του τόπου. Αντ' αυτού, έχω ταράξει τα νεύρα μου βέβαια μέχρι στιγμής, αλλά περιμένετε να σας τα πάρω από την αρχή....

Πριν ξεκινήσω, θέλω να δείτε το παρακάτω βιντεάκι που αντικατοπτρίζει μια τυπική μέρα στον ΟΑΕΔ της Ελλάδας του 1984 και αν βρείτε διαφορές, θα ντυθώ Ναπολέοντας και θα βγω να βγάλω λόγο στη πλατεία Αριστοτέλους

Για να μην το βλέπετε όλο, δείτε από το 3:24 μέχρι περίπου και το 5:50, πραγματικά θα μείνετε άναυδοι από το ότι ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ τα τελευταία 29 χρόνια





Η επιχείρηση θα είναι στο όνομα του άντρα μου για λόγους απαλλαγής από τον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ), διότι είναι μισθωτός του ΙΚΑ, οπότε το πράγμα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο. Η πρώτη μας δουλειά λοιπόν ήταν να μου κάνει τις απαραίτητες εξουσιοδοτήσεις για να ενεργήσω εκ μέρους του.


ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1-Ημέρα 1η-Αστυνομικό Τμήμα:
Πάμε λοιπόν σε αστυνομικό τμήμα, διότι την ώρα που σχολούσε δεν είχε ΚΕΠ ανοιχτό. Φτάνουμε στο ΑΤ , όπου βλέπουμε το φρουρό υπηρεσίας να ατενίζει το άπειρο , δίπλα σε ένα ρατάν σαλονάκι (όλο το σετ, πολυθρονάκια, καναπεδάκι , τραπεζάκι και τα φραπόγαλα με τον αφρό κολλημένο στο καλαμάκι αραδιασμένα). Μας ρωτάει που πάμε, "για εξουσιοδοτήσεις" του λέμε, μας δείχνει τον αστυνομικό υπηρεσίας να εξυπηρετεί έναν άλλο κύριο. Τελειώνει ο κύριος, χτυπάμε πόρτα και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

ΕΜΕΙΣ: Καλησπέρα.
ΑΞ.ΥΠΗΡ: Περιμένετε έξω θα σας φωνάξω εγώ  (ντιπ μόνος του μέσα στο γραφείο, αλλά η εξουσία εξουσία.Θα μας φωνάξει όποτε θέλει αυτός , μη του πάρουμε και τον αέρα και τον καβαλήσουμε.Γατάκια)


Περνούν 10 δευτερόλεπτα.

ΑΞ.ΥΠ: Περάστε (όχι που θα μου παίρνατε τον αέρα. Γατάκια)

ΕΜΕΙΣ: Γεια σας. Θέλουμε 2 εξουσιοδοτήσεις
ΑΥ:        Περιμένετε να δω αν έχω χαρτί (πρώτο εγκεφαλικό)

Σκαλίζει κάτι συρτάρια και βγάζει κάτι υπεύθυνες δηλώσεις τυπωμένες σε εκτυπωτή χωρίς μελάνι, απ'αυτές που μαντεύεις που γράφεις τι.

ΑΥ: Περάστε έξω να τις γράψετε (είμαι και πολύ όργανο της τάξης. Γατάκια)
ΕΓΩ: Στο κείμενο πρέπει να γράψω και τον αριθμό της δικής μου ταυτότητας?


Με κοιτά σαν κεραυνοβολημένη αγελάδα, λες και του 'πα πες μου το πυθαγόρειο θεώρημα.

ΕΓΩ(θα 'θελα να 'ξερα γιατί το συνεχίζω..): Στο κείμενο θα λέει ότι εγώ ο τάδε εξουσιοδοτώ την σύζυγό μου τάδε με ΑΔΤ τάδε να προβεί εκ μέρους μου μπλα μπλα μπλαααα.
ΑΥ: Τι να σου πω κοπέλα μου. Γράψε ότι θες. Εμένα προσωπικά δε μ'αγγίζει

Κοιτιόμαστε με τον χάζμπαντ έτοιμοι να πέσουμε λιπόθυμοι από τα γέλια, παίρνουμε τα μπογαλάκια μας και βγαίνουμε σε κάτι μίζερες σκισμένες καρεκλίτσες να γράψουμε τα χαρτιά. Σκοτωνόμαστε στα γέλια φυσικά, γιατί αν δεν το πάρεις στη πλάκα, μπορεί και να σου στρίψει. Άσε που έχουμε ακόμα το ΙΚΑ και τον ΟΑΕΕ, οπότε πρέπει να κρατήσουμε δυνάμεις. 

Στο μεταξύ, τον βλέπουμε να κοιτάει απέναντί του μια οθόνη τηλεόρασης. Ρωτάω τον χάζμπαντ τι μπορεί να βλέπει, μου λέει "καλά δεν είδες, το κρατητήριο βλέπει από κει μέσα". Σκέφτηκα προς στιγμή να μπω να τον ρωτήσω σαν φέικ ξανθιά που είμαι "συγνώμη, σε ποιο κύκλο του  prison break είστε, αλλά είπα "άσε καλύτερα, έχω και μικρό παιδί, δεν είμαστε για φυλακές τώρα".

Στο μεταξύ ο φρουρός υπηρεσίας την είχε πέσει έξω από το KIBO , σ'ένα πεζουλάκι και έπαιζε παιχνίδια στο κινητό.Μη σου τύχει να χρειαστείς αστυνομία, μόνο αυτό έχω να σου πω.

Μπαίνουμε ξανά στο γραφείο, όπου το όργανο της τάξης καθόταν αμέριμνο και κοιτούσε το υπερπέραν (πολύ στοχαστές όλοι σ'αυτό το τμήμα, δεν τους το 'χα).

ΑΥ: Έτοιμοι?
Ε:  Αμέ. Ορίστε.
ΑΥ: Εδώ που ήρθατε , να ξέρετε πως τέτοια θεάματα δεν μπορείτε να τα αποφύγετε -μας λέει δείχνοντάς μας το κρατητήριο.Εδώ δεν είναι ΚΕΠ, εδώ είναι αστυνομία, δεν σπούδασα εγώ (γεια σου ρε σπουδαγμένε) για να βάζω σφραγίδες και υπογραφές (να θυμηθώ την άλλη φορά να του προτείνω να κάνει αίτηση στο NYPD, τέτοια σπουδαγμένα και δραστήρια παλικάρια ψάχνουν κι αυτοί εκεί)


Στο μεταξύ χτυπάει το τηλέφωνο, το σηκώνει 


ΑΥ: 100 (γιατί είναι και πολύ άγριος και έσο έτοιμος επίσης)

..................

ΑΥ: Έλα ρε Τάκη. Καλά είμαι ρε φίλε, εσείς πως πάτε εκεί? (ο Τάκης είναι έταιρος συνάδελφος από άλλο τμήμα).....άστα φίλε....ναι ρε, να πάμε....

Και η κουβέντα συνεχίζετε στη γραμμή του 100. Και μη σου τύχει να σε δολοφονούν ή να σε κλέβουν εκείνη την ώρα και βγει ο τηλεφωνητής "ΆΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ παρακαλώ περιμένετε'. Πιο άμεση πεθαίνεις δηλαδή. (Μη γελάς, μου έχει τύχει.Πήρα τηλέφωνο την αστυνομία γιατί με είχαν κλείσει και βγήκε τηλεφωνητής.)

Μας δίνει τα χαρτιά , μιλώντας ακόμα στο τηλέφωνο. 
Φεύγουμε, βγαίνουμε έξω και ο φρουρός υπηρεσίας ακόμα αραγμένος στο πεζουλάκι να παίζει games στο κινητό.Και εσύ γύρνα ήσυχος το βράδυ στο σπίτι σου, ότι σε φυλάνε από την αστυνομία


ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2-Ημέρα 2η- ΙΚΑ:



Και φτάνει η μέρα για την πιο θεϊκή υπηρεσία ever. Το ΙΚΑ. Ίδρυμα Κανονικά Ανίκανων. Όλα τα χρόνια που εργάζομαι, είχα την τύχη να είμαι ασφαλισμένη στον ΕΔΟΕΑΠ , το ταμείο των δημοσιογράφων (που καμία σχέση με το ελληνικό δημόσιο), οπότε δεν είμαι συνηθισμένη στο ΙΚΑ και τα φιντάνια του , επομένως το πολιτισμικό σοκ το είχα σίγουρο.

Μπαίνω στο ΙΚΑ Καλαμαριάς που λέτε για να πάρω 2 βεβαιώσεις. ΔΥΟ , δηλαδή μία και μία, σε απλά ελληνικά 10 λεπτά από τον χρόνο ενός συνηθισμένου ανθρώπου που πρέπει να πατήσει print στο πληκτρολόγιό του, να πάει μέχρι τον εκτυπωτή και να πάρει τα χαρτιά. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι δε ζει στην Ελλάδα, οπού το ενιαίο δίκτυο υπηρεσιών δεν το έχουμε επ'ουδενί ακούσει. Ή μάλλον το ξέρουν μόνο στην εφορία. Πουθενά αλλού δεν υπάρχει κοινό δίκτυο, σε καμιά άλλη υπηρεσία. Και φυσικά έπρεπε να το μάθω κι αυτό στα γεράματα.

Παίρνω την πρώτη βεβαίωση και μου λένε να πάω στον 2ο για την δεύτερη βεβαίωση. Πάω κι εγώ, παίρνω και νουμεράκι γιατί είμαι και πολιτισμένη και ευρωπαία και ντρέπομαι να ενοχλώ τους πολυάσχολους υπαλλήλους με τις ανούσιες ερωτήσεις μου. Τέτοιες μαλακίες κάνω κι εγώ. Διότι αν είχα ρωτήσει δε θα περίμενα 45 λεπτά να έρθει η σειρά μου και να ακούσω το  "αχ ξέρετε, αυτή τη βεβαίωση θα την πάρετε από το ΙΚΑ που υπάγεται ο εργοδότης."



Κάπως έτσι με βρήκε στα μούτρα η απάντηση της συμπαθέστατης κατά τ'άλλα υπαλλήλου.
Δε τόλμησα να την ρωτήσω "μα συγνώμη, 2013 έχουμε, δεν έχετε κοινό δίκτυο?" αλλά ήξερα πως δεν είχε νόημα.
Ευτυχώς ήταν καλή κοπέλα και μου έδωσε μια λίστα με όλα τα χαρτιά που θα χρειαστώ για να προμηθευτώ αυτή τη βεβαίωση.
Τα ετοίμασα και εγώ και κίνησα την επόμενη μέρα (διότι μ'αυτά και μ'αυτά η ώρα είχε πάει 1:30 και ως γνωστόν το κοινό εξυπηρετείτε μέχρι τη 1 το μεσημέρι.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3-Ημέρα 3η- ΙΚΑ ΚΕΝΤΡΟΥ:

Ξεκινάω την επόμενη μέρα από τα μαύρα χαράματα για να ξεμπερδέψω νωρίς και να πάω και στον ΟΑΕΕ να κάνω την έναρξη να ξεμπερδεύω



Ε αυτό. Για γέλια είμαι. Που νόμιζα η πτωχή τω πνεύματι υποψήφια μπιζνεσγούμαν ότι θα τελείωνα την 3η μέρα των επαφών μου με το ελληνικό δημόσιο!!!!
Διότι πήγα εκεί με τις εξουσιοδοτήσεις μου όμορφα κι ωραία, και ο ευσυνείδητος υπάλληλος (που οι υπάλληλοι του δημοσίου είναι ευσυνείδητοι μόνο με σένα πραγματικά με ξεπερνάει) μου είπε ότι η αίτηση που υπέγραψε ο άντρας μου θέλει το γνήσιο της υπογραφής. Μα χριστιανέ μου έχω εξουσιοδοτήσεις με το γνήσιο της υπογραφής του, τι δεν καταλαβαίνεις?????  Και όμως , δε μου έδωσε την βεβαίωση , επέμεινε στην ευσυνειδησία του. Με αποτέλεσμα να ξεμείνω πρωί πρωί στο κέντρο άπραγη.Τα πήρα και εγώ που λέτε στο κρανίο και πήγα κομμωτήριο και έκανα μαλλί. Όχι που θα κάτσω να σκάσω!

...to be continued

Monday, August 26, 2013

22 πράγματα που αποδέχτηκα σαν μάνα..

Ξέρω πως το έχω παρατραβήξει τελευταία να γράφω κάθε 15θήμερο, μη νομίζετε πως ψωνίστηκα ξαφνικά και το παίζω ντίβα για να με πεθυμήσετε. Θα με λυπηθείτε, θα με συμπονέσετε και θα τρέξει κι ένα δάκρυ στην άκρη του ματιού σας αν σας πω τι τράβηξα από τις 10 Αυγούστου που σας έγραψα τελευταία φορά....

Καταρχήν ο Δύσκολος Πελάτης σήμερα έγινε 10 μηνών. 10 ολόκληροι μήνες από τότε που έσκασαν μύτη τα ξυνισμένα του μουτράκια και εγκαταστάθηκε στη ζωή μας σαν τον άσπρο σίφουνα άζαξ (ελάτε τώρα που μου το παίζετε όλοι πιπίνια , ότι τάχα μου δήθεν δε θυμάστε τη διαφήμιση...). Κατά δεύτερον, αποφάσισε να βγάλει δόντια τώρα και όχι κάποια άλλη στιγμή. Όχι ότι θα μας ρωτούσε, αλλά βρε χριστιανέ μου λυπήσου μας λίγο μάνα και πατέρα, όλες κι όλες 10 μέρες διακοπές πήγαμε φέτος, τώρα αποφάσισες να βγάλεις δόντια???

Για να μην σας τα πολυλογώ, μιας και άλλο είναι το σημερινό μας θέμα, εν τάχει θα σας πω , πως ο κανακάρης μας θυμήθηκε να βγάλει δόντια στις διακοπές, που ήδη του είχαμε αλλάξει περιβάλλον , δωμάτιο, κούνια κλπ. Οι βετεράνες θα ξέρετε πως μια αλλαγή περιβάλλοντος είναι από μόνη της ικανή να διαλύσει και το πιο καλοφτιαγμένο πρόγραμμα. Πόσο μάλλον αν συνδυαστεί με δόντια. Οπότε φανταστείτε ένα απελπιστικά καλόβολο παιδί  στον ύπνο όπως ο Δύσκολος Πελάτης (με τα 12ωρα από 2 μηνών...) , να μεταμορφώνεται ξαφνικά σε νυχτερίδα, κουκουβάγια , βρυκόλακα, λυκάνθρωπο και τους ξενύχτες του Μητροπάνου, όλα σε ένα. Να μένει ξύπνιος ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ από τη 1 το βράδυ , μέχρι και τις 7 η ώρα το πρωί. Να θέλει μόνο αγκαλιά και περπάτημα. Όχι να είμαι καθιστή, όχι ξαπλωμένη, όχι να κοιμηθούμε μαζί, ΤΙΠΟΤΑ. Απολύτως τίποτα.

Το μάζεψα που λέτε το νυχτοπούλι, φορτωθήκαμε με τα τσιμπράγκαλα στο τρίθυρο (άμα ξαναπάρω εγώ 3θυρο αμάξι να με μουτζώσεις, τέτοιες μαλακίες κάναμε στα νιάτα μας) και γυρίσαμε άρων των άρων στο σπιτάκι μας, μπας και το σώσουμε τελευταία στιγμή. Για να ανακαλύψουμε ότι ψηνότανε στον πυρετό. Τα 39άρια πηγαίνανε και ερχόντουσαν. Το καημένο το νυχτοπούλι, εκτός από άυπνο , ψηνόταν μ'αυτή τη ζέστη στον πυρετό. Ίωση μας είπε ο ντόκτορας, υπομονή εμείς. Όχι πως είχαμε άλλη επιλογή. Στο ενδιάμεσο εγώ να κουτουλάω όπου βρω, να κοιμάμαι όρθια, ξαπλωτή, καθισμένη, στο μπάνιο, στη τουαλέτα, πάνω από τη κατσαρόλα, στο χαλάκι της εξώπορτας , στο ταμείο του σούπερ μάρκετ και παραλίγο σε ένα παγκάκι σαν την άστεγη. Ευτυχώς συνήλθε γρήγορα, τα δόντια έσκασαν και το παιδάκι μου ξανάπεσε ξερό να κοιμάται μέχρι το πρωί όπως παλιά. Και εμείς μαζί του φυσικά

Παίρνουμε λοιπόν μια ανάσα μέχρι τα επόμενα δόντια και πάμε να δούμε τα 25 πράγματα που έμαθα σαν μάνα:

  • Υπάρχει ευτυχία που να κόβετε στα τρία. Και στα 4 και στα 5 και στα όσα θες. Η δική μας είναι κομμένη στα 3 και κάθε μέρα μεγαλώνει
  • Μετά τις 9μμ ο κόσμος κοιμάται. Βασικά δε ξέρω πως είναι ο έξω κόσμος μετά τις 9μμ. Υπάρχει ζωή μετά τις 9μμ ? Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι ας με ενημερώσει.
  • Τα μωρά τσιρίζουν συνέχεια. Μάλλον κάποιο anger management experiment εκτελούν επάνω μας εξελιγμένοι εξωγήινοι , δεν έχω άλλη εξήγηση
  • Είμαι όλη μέρα στους δρόμους. Όλη μέρα όμως. Δηλαδή όταν πάνε σχολείο τι γίνεται, κοιμόμαστε στα παγκάκια για να κερδίζουμε χρόνο? 
  • Οι γιαγιάδες ταϊζουν τα μωρά κάθε 5 λεπτά.
  • Μπουσουλάνε με 210 χλμ την ώρα.
  • Σκαρφαλώνουν γρηγορότερα και πιο αποτελεσματικά και από έμπειρο επαγγελματία climber.
  • Σπάνε τα μούτρα τους με θεαματικό τρόπο, πριν προλάβεις να αρθρώσεις κιχ
  • Πρέπει να κουβαλάω μονίμως πάνω μου χανζαπλάστ και κρέμα για μώλωπες
  • Εντοπίζουν και έχουν καταπιεί σε χρόνο dt το μικρό εκείνο το χαμένο σκουλαρίκι που ψάχνεις εδώ και ένα χρόνο. Και πρέπει μετά να το ξαναψάχνεις μέσα στη χεσμένη πάνα. Επικό 
  • Ο κάθε βλαμμένος σε σταμάταει στο δρόμο να σου υποδείξει πως να μεγαλώσεις το παιδί σου. Γνωστοί και άγνωστοι, συγγενείς και μη. 10 μήνων έφτασε μόνο του, δε το έφτασες εσύ,το είχες στη γλάστρα και το πότιζες
  • Αλλά έχεις μάθει πλέον να κάνεις υπομονή και να δίνεις σημασία μόνο σε όσα έχουν πραγματικό νόημα. Δηλαδή το γέλιο του και η λατρεία στα μάτια του μπαμπά του.
  • Όλες οι κακές σου αναμνήσεις πριν το μωρό, απλά έχουν απαλύνει ή έχουν εξαφανιστεί. Δε θέλεις πια να ασχολείσαι με μικροπρέπειες , ανθρώπους και καταστάσεις που στο παρελθόν σε πίκραναν ή πίκρανες. Εύχεσαι απλά να είναι καλά οι άνθρωποι και να αξιωθούν να ζήσουν την ευτυχία που ζεις εσύ τώρα.
  • Τα βυζιά μου έχουν πέσει. Και ας σου λέγανε πως ο θηλασμός το σώζει το πράγμα. Όχι, δεν το σώζει. Αλλά δεν με νοιάζει , γιατί ο αγαπημένος μου , μου λέει κάθε μέρα πόσο όμορφη είμαι και πόσο πολύ σε αγαπάει. Στη τελική , οι πλαστικοί κλέφτες θα γίνουν? Τι είπες, δεν έχουμε λεφτά? Έλα μωρέ, λεπτομέρειες!
  • Το σώμα μου δε θα ξαναγίνει ποτέ όπως πριν. Κι ας χτυπιέμαι στα γυμναστήρια. Αλλά who cares? Ναι, δε πρόκειται να το παρατήσω, αλλά το έχω αποδεχτεί ότι ποτέ δεν θα είναι όπως πριν. Απλά θα το πλησιάζει.
  • Ο αγαπημένος μου έγινε ακόμα πιο λατρεμένος. Όταν τον βλέπω να παίζει με τον Δύσκολο Πελάτη απλά λιώνω. 
  • Είναι απαραίτητο να βγαίνετε τακτικά οι 2 σας. Αλλιώς ο χρόνος και οι δυσκολίες θα σας πνίξουν. Και μην έχετε τύψεις. Οι γιαγιάδες τα λατρεύουν εξίσου
  • Και μια και λέγαμε για τύψεις. Θα γίνουν η δεύτερη φύση σας. Τύψεις που το αφήνετε, τύψεις που έφαγε μόνο 1,5 γαβάθα φαϊ , τύψεις που πάτε κομμωτήριο, τύψεις που πάτε για ένα κάφε, τύψεις αν κοιμηθεί ένα βράδυ στη γιαγιά, τύψεις που παίξατε μόνο 3 ώρες κοπανώντας την ίδια κουδουνίστρα στο πάτωμα. Μην ψαρώνετε. Οι τύψεις είναι απλά μηχανισμός επιβίωσης. Ξεπεράστε τις και ασχοληθείτε και λίγο με τον εαυτό σας, το μωρό θα σας ευγνωμονεί. Ευτυχισμένοι γονείς= ευτυχισμένο παιδί.
  • Δεν υπάρχουν τέλειες μάνες. Αυτό το μαμαδόμετρο που έχει βγει δεξιά και αριστερά στα μαμαδογκρουπ και στα φόρουμ είναι για κλάματα. Επιβεβαιώνουμε την κατινίστικη φύση μας. Μάνα είναι μόνο μία. MAKE LOVE, NOT WAR. PEACE MAN.
  • Και μια και μιλήσαμε για love. Κάντε σεξ και αφήστε τα χαζά. Το παιδί είναι παιδί και εσείς είστε ενήλικες. Το σεξ λύνει τα πάντα. Τα μαλακώνει. Τα εξομαλύνει. Βρείτε χρόνο, όχι δικαιολογίες. Σας μιλά άνθρωπος με πρόγραμμα που σκοτώνει και κατσαρίδα.
  • Μπορώ και κουβαλάω ταυτόχρονα 9,5 κιλά Δύσκολο Πελάτη + τσάντα μου + μαναβική + σακούλες σούπερ μάρκετ. Η μέση μου θα με παρατήσει και θα πάει να ζήσει αλλού
  • Η ενδοεπικοινωνία με κάμερα είναι το απόλυτο gadget. Όλοι πρέπει να έχουν μία

ΥΣΤ: Ο μπαμπάς του Δύσκολου Πελάτη τραγουδούσε στον πυρετό του την πρώτη μέρα :

"Πυρετέ , ΜΠΙΠ η μάνα σου"

Τι να τα κάνεις τα πτυχία ,τα μεταπτυχιακά και τις ξένες γλώσσες, όταν μιλάει ο ΜΠΑΟΚ μέσα σου , ε?

Σας φιλώ,
Ελληνίδα Μάνα

Saturday, August 10, 2013

Σταματήστε τώρα τις ημίγυνες ψυχοπαθείς που ταϊζουν τα παιδιά τους μπροστά σε άλλους ανθρώπους!!!!


Χαζεύοντας σήμερα στο facebook, έπεσα πάνω σ'αυτό το εξαιρετικό άρθρο με τίτλο " We must stop these crazed half naked psychopaths from feeding their children in front of other people" . Ο κυριούλης αυτού του blog τα λέει θαυμάσια για την ανωμαλία των ανθρώπων που προσβάλλονται από το θέαμα μια μάνας που θηλάζει το παιδί της δημόσια. Είναι μια εξαιρετική προσέγγιση σε ένα θέμα που απασχολεί πολύ την υποανάπτυκτη κοινωνία μας και όπως φαίνεται , απασχολεί και την -ως γνωστόν- πουριτανική αμερικανική κοινωνία. 
Μας λέει λοιπόν ο Matt Walsh του The Matt Walsh Blog
Τι στο διάολο τρέχει με μας? Έχουμε μετατρέψει το πορνό σε βιομηχανία δισεκατομμυριων, βάζουμε το σεξ παντού (αλλά παντού!),από τις διαφημίσεις των fast food, μέχρι τα οικογενειακά σόου, επιτρέπουμε στις έφηβες κόρες μας να θεοποιούνε ποπ στάρς που ντύνονται σαν πόρνες και τραγουδούν για τη σεξουαλική πράξη. Είμαστε μια κοινωνία ανεκτική, υπερσεξουαλική και απροκάλυπτα ηδονιστική, κι όμως παρόλα αυτά , ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ είναι προσβλητικός για μας.
Προφανώς, πάσχουμε όλοι από μια ειδική μορφή παράνοιας, τόσο μοναδική που πρέπει να της δώσουμε το δικό της όνομα : Προοδευτικός πουριτανισμός. Τον περισσότερο καιρό συνεχίζουμε τη ζωή μας σαν να ζούμε στα Σόδομα και Γόμορα και όταν κάποιος τρελός άνθρωπος αποφασίσει να θηλάσει το παιδί του μπροστά σε άλλα ανθρώπινα όντα, τότε -ως εκ θαύματος- μεταμορφωνόμαστε σε σεμνότυφους βικτωριανούς. Δεν βγαίνει κανένα νόημα.
Τις τελευταίες μέρες, είδα διάφορες ιστορίες που έχουν να κάνουν με όλη αυτή την παράδοξη αμφισβήτηση γύρω από τον δημόσιο θηλασμό. Σε μια γυναίκα στο Τέξας , έγινε διάλεξη περί “αξιοπρέπειας” από το προσωπικό μιας λέσχης , όταν θήλασε το παιδί της, την ώρα που παρακολουθούσε τη τάξη χορού της μεγαλύτερής της κόρης. Ένα άλλο περιστατικό συνέβει κατά τη διάρκεια μιας πτήσης της American Airlines, όπου μια μητέρα ντροπιάστηκε από την αεροσυνοδό, υποδεικνυώντας της να θηλάσει πιο διακριτικά. Υποθέτω πως θα έπρεπε να πάρει το βρέφος και να κλειστεί σε ένα δωματιάκι 2Χ2, όπου ο καθένας μπαίνει για να χέσει, επειδή είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
ΟΚ. Λίγες σκέψεις για το θέμα του δημόσιου θηλασμού.
  • Ο θηλασμός δεν είναι σεξουαλική πράξη. Αν το βλέπεις έτσι, έχει θέματα. Τύπου ΤΕΡΑΣΤΙΑ θέματα για να σε δει ψυχίατρος. Κάποιος μου είπε ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να θηλάζουν δημόσια, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που δεν συλλαμβάνουν τα παιδιά τους δημόσια. Αυτό το λέω για να τραβήξουμε μια παράλληλη γραμμή μεταξύ θηλασμού και σεξ. Και λέω παράλληλη, διότι οι παράλληλες δεν συναντιούνται ποτέ. Και το ξαναλέω. Θέματα.Πολύ χοντρά θέματα.
  • Έχω συναντήσει μαμάδες που θηλάζουν τα παιδιά τους δημόσια. Ούτε μια φορά-το τονίζω- ΟΥΤΕ ΜΙΑ , δεν άρχισε να τρέχει δημόσια στο πλήθος, με σκισμένο μπλουζάκι και τα βυζιά απ'έξω φωνάζοντας “ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΕ, ΟΥ ΟΥ , ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΕ, ΘΗΛΑΖΖΩΩΩΩ”. Δεν μου έχει συμβεί ποτέ. Είμαι διατεθειμένος να βάλω στοίχημα, ότι δεν το έχω δει ποτέ, διότι ποτέ δεν συνέβει στην ιστορία της ανθρωπότητας.Βασικά του σύμπαντος. Ποτέ επίσης δεν συνάντησα νεαρή μητέρα να βγάζει όπλο, να το κολλάει στον κρόταφο κάποιου και να του φωνάζει “ Θα με παρακολουθήσεις να θηλάζω, σ'αρέσει δε σ'αρέσει, αλλιώς θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα!!” . Με άλλα λόγια, ποτέ δεν με ανάγκασε μια γυναίκα να τη βλέπω να θηλάζει. Έτσι που μιλάνε όλοι αυτοί οι σεμνότυφοι, θαρρείς ότι τους αναγκάζουν να βλέπουν παρά τη θέλησή τους.. Προσωπικά, όταν συναντώ γυναίκα να θηλάζει, σκέφτομαι “οκ, μια μάνα ταϊζει το παιδί της. Ας συνεχίσω να κουβαλώ την ύπαρξή μου”
  • Τι ακριβώς είναι τόσο προσβλητικό στον δημόσιο θηλασμό? Είναι η πόσοτητα της σάρκας, του στήθους που βγαίνει σε κοινή θέα? Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να λάβω στα σοβαρά ένα τέτοιο επιχείρημα. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, εκατομμύρια μπαμπάδες ανά την υφήλιο, αφήνουν τις κόρες τους να βγαίνουν από τα σπίτια τους, φορώντας ρούχα που έχουν σχεδιαστεί να αφήνουν ακάλυπτο μεγάλο μέρος του σώματος και φυσικά να το σεξουαλικοποιούν. Ίσως θα έπρεπε να κρατήσουμε την καταδίκη μας για αυτό, παρά για το ένα και μοναδικό πράγμα που είναι σχεδιασμένο το γυναικείο σώμα, δηλαδή να τρέφει τα μικρά του. Παρόλα αυτά, αν θέλουμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση, πόσο ακριβώς από το απαγορευμένο μέρος του στήθους αποκαλύπτεται με τον θηλασμό? Όχι και πολύ για την ακρίβεια. Αν ο σκοπός της είναι να τα πετάξει έξω και όχι να θηλάσει, θα το κάνει πολύ καλύτερα φορώντας ένα μπικίνι ή ακόμα και χιλιάδες άλλους τύπους από τοπ και μπλούζες, που πολλές γυναίκες φορούν ακόμα και στις δουλειές τους καθημερινά
Τι ακριβώς μήνυμα στέλνουμε στις μητέρες , όταν τους λέμε να κρυφτούν σε σκοτεινές γωνίες ή να καλύπτονται με πανιά για να παρέχουν τα απαραίτητα συστατικά στο βλαστάρι τους?Το μήνυμα είναι το εξής: Ο θηλασμός είναι αηδιαστικός και ντροπιαστικός. Απολαμβάνω ιδίως τους “μεγάλους” άντρες , που ξαφνικά μετατρέπονται σε αγοράκια του γυμνασίου όταν το θέμα έρχεται στον θηλασμό “Μπλιαχ, πάρτο από δω, μου φαίνεται περίεργο..”
Θεέ και Κύριε. GROW UP PEOPLE.
Το παράδοξο της ανεκτικής κοινωνίας μας απέναντι στην υπερμέτρη σεξουαλικότητα, έρχεται σε αντίθεση με την κλάψα μας και την απέχθειά μας για τον δημόσιο θηλασμό.Τρέμω στη σκέψη του τι άλλες ανωμαλίες θα βρω στον συλλογικό ψυχισμό, αν σκάψω βαθύτερα. Εννοώ, πως την επόμενη φορά, θα μου πείτε πως σε μια χώρα όπου εκατομμύρια παίρνουν συνταγογραφούμενες ναρκωτικές ουσίες, γιατί δεν επιτρέπουμε στους καρκινοπαθείς να καπνίσουν μαριχουάνα?

Οh, wait…
Screw it. I give up.