Get widget

Monday, September 30, 2013

ΝΕΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ:Η Ελληνίδα Μάνα και το Κίτρινο σας χαρίζουν μια μαντήλα θηλασμού!!

Τον τελευταίο καιρό πυκνώνουν όλο και περισσότερο οι μανούλες που θηλάζουν τα μωράκια τους δημόσια , χωρίς να είναι αναγκασμένες να κλείνονται στα σπίτια τους ή ακόμα χειρότερα να κλείνονται σε αμφιβόλου υγιεινής τουαλέτες ή κλειστοφοβικούς χώρους!

Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλές μανούλες που ακόμα ντρέπονται να θηλάσουν δημόσια και  νιώθουν πιο άνετα όταν καλύπτονται.

Η Ηρώ λοιπόν του Κίτρινο κάνει δώρο σε μια τυχερή από εσάς μια μαντήλα θηλασμού για να θηλάζετε άνετα και κομψά παντού χωρίς δεύτερη σκέψη!

Η Ηρώ λοιπόν ράβει υπέροχα πράγματα για όλους! Για τα μωράκια, για τις μαμάδες, για τους μπαμπάδες, για όλους! Ειδικεύεται στους μάρσιπους ,αλλά φτιάχνει και πολλά άλλα πραγματάκια όπως μαντήλες θηλασμού , θήκες, τσάντες , κασκόλ και άλλα όμορφα  και χρήσιμα υφασμάτινα αντικείμενα!

Λεπτομέρειες για τον διαγωνισμό θα βρείτε εδώ.

Καλή επιτυχία!!

Saturday, September 28, 2013

Ελληνίδα Μάνα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης...

Το έχω σύστημα τελευταία να γράφω στη χάση και στη φέξη , όχι γιατί πχ ήμουν διακοπές στη 3η ατόλη δεξιά των Φίτζι και χαμένη μέσα σε ένα σπα με γυάλινο πάτωμα ώστε να φαίνεται ο βυθός.......CUUUUUT!

Παραληρώ ε? Δεν είναι τίποτα, από την αυπνία είναι . Διότι η πελατάρα , εκτός του ότι άρπαξε ένα ωραιότατο συνάχι, βγάζει και δόντια τις τελευταίες 10 μέρες και οι σχέσεις μου με το κρεβάτι έχουν διακοπεί βίαια. Και μάλιστα είναι φουσκωμένα τα 4 επάνω , εκ των οποίων έχι βγει μόνο το ένα, οπότε όπως καταλαβαίνετε, έχω πολύ δρόμο ακόμα...

Στο μεταξύ, τα νεύρα μου πλέον είναι κρόσσια, κορδελάκια, δαντέλα και σεμέ με βελονάκι . Τι σόι ελληνίδα μάνα θα ήμουν εάν δεν έπλεκα και ένα σεμεδάκι για τα νεύρα μου, ε? Ο Δύσκολος Πελάτης ετοιμάζεται να περπατήσει και φυσικά επιβεβαιώνει καθημερινά τον τίτλο του. Διότι ρημάζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Τα πάντα όμως. Και αν είχε και κοάλα , όπως λέει η γνωστή εξυπνάδα-ανέκδοτο, θα ρήμαζε και τα κοάλα αγαπητέ αναγνώστη μου.

Και μαζί με όλα αυτά, δε βάζει μπουκιά φαϊ στο στόμα του. Αυτός, που για να τον χορτάσουμε, παραλίγο να πάρουμε στεγαστικό δάνειο (καταναλωτικό δεν μας έφτανε, ήταν μικρό το ανώτατο ποσό). Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, φάε λίγο, τίποτα αυτός. Πάνε ολόκληρα πιάτα φαί στα σκουπίδια. Και ας του λέω ότι τα παιδάκια στην Αφρική δεν έχουν να φάνε. Με κοιτάει και γελάει και πάει να συνεχίσει τη κατεδάφιση

Τα νεύρα μου όπως σας έλεγα λοιπόν είναι κορδελάκια. Δεν τρώει, δεν κοιμάται, όλη μέρα είναι σαν τον Road Runner και το σπίτι είναι σαν να έχει πέσει ναπάλμ. Τσιρίζει όλη την ώρα, πειράζει τα πάντα και γλύφει το πάτωμα.

Και εγώ πλέον τερμάτισα. Δεν αντέχω άλλο. Προχθές άρχισα να του φωνάζω γιατί πήγε να φάει έναν αναπτήρα, που άνοιξε ένα συρτάρι και τον ξέθαψε και αντί να βάλει αυτός τα κλάματα, τα έβαλα εγώ. Και αυτός γελούσε. Συγχωρέστε με, ξέρω ότι είμαι απαράδεκτη που του φώναξα. Κι αυτό το καημένο τι να σου κάνει, μωράκι είναι και έχει και τον πόνο του.

Αλλά κι εγώ πλέον δεν αντέχω. Ο χάζμπαντ δουλεύει πάντα τα βράδια, οπότε μεγάλο μέρος του ξενυχτιού το τρώω μόνη μου. Και όταν έρχεται και θέλει να βοηθήσει, τον λυπάμαι, γιατί  πχ μπορεί να γυρίσει 1 ή 2 ή 3 το βράδυ, αναλόγως την βάρδια και την άλλη μέρα να είναι μεσημεριανός και φυσικά να πρέπει να κοιμηθεί για να την παλέψει 10 ή 12 ώρες όρθιος και πήγαινε-έλα.

Μάλλον το μητρικό μου φίλτρο είναι χαλασμένο ή κάποιος ξέχασε να μου το δώσει..διότι αυτό το καημένο σφαδάζει στην αγκαλιά μου από τους πόνους (και εγώ μαζί του) και εγώ σκέφτομαι ότι δεν αντέχω άλλο. Δεν ξέρω που πουλάνε υπομονή ή πως την καλλιεργούνε , αν ξέρετε πείτε καμιά ιδέα, γιατί δε ξέρω πόσο θα αντέξω. Ξέρω ότι έρχονται ακόμα πιο δυσκολα πράγματα όσο μεγαλώνουν και πρέπει να κάνω κάτι asap για την υπομονή μου.

Θαυμάζω τις μάνες που τα βγάζουν πέρα με 2 και 3 παιδιά, πολλές φορές και χωρίς βοήθεια και αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος και είμαι τόσο άχρηστη. Δεν είναι ότι δεν αγαπάω το παιδί μου,το λατρεύω για την ακρίβεια, σκοτώνω για αυτό, απλά αγαπώ και τον εαυτό μου. Όχι με την εγωιστική πλευρά του πράγματος, αλλά με τη ρεαλιστική. Ξέρω πως το παιδί έχει ανάγκη ευτυχισμένους γονείς. Ευτυχισμένοι γονείς= ευτυχισμένα παιδιά. Δε μπορώ να προσφέρω, εάν δεν είμαι καλά με τον εαυτό μου.

Μαζί με όλα αυτά, έχω και τις ετοιμασίες για το e-shop, τρεξίματα για το μαγαζί, μαστόρια που σου κλείνουν ραντεβού και δεν έρχονται, παραγγελίες, e-mail μπλα μπλα μπλαααα. ΑΡΓΚ!

Αυτές τις μέρες όποιος βρίσκεται στο διάβα μου, βρίσκει τον μπελά του. Μαλώνω με όποιον βρω. Με ταξιτζήδες, με πεζούς, με τις γάτες στη γειτονιά, με τον σκύλο του απέναντι, με όλους. Περπατάω στο δρόμο ή οδηγάω και μουρμουρίζω σαν τη τρελή. Ο χάζμπαντ ο καημένος κάθεται δίπλα μου μόνο με αλεξίσφαιρο , γιατί φοβάται μη του έρθει καμιά ξανάστροφη.

Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο χάλια αισθάνομαι.Χάλια. Όλοι με κοιτούν με μισό μάτι , φωνάζω συνέχεια με το παραμικρό. Και δε ξέρω τι να κάνω για να ηρεμήσω και να βρω τα γράδα μου.Δεν έχω καμία υπομονή για τίποτα.

Ίσως μόνο για εκείνο το σπα στην ατόλη που παραληρούσα παραπάνω.....
Ουφ τα είπα τουλάχιστον και ξέσκασα! Οποιαδήποτε συμβουλή ή ιδέα καλοδεχούμενη.

Σας φιλώ,
Ελληνίδα Μάνα

Sunday, September 15, 2013

Γιε μου που πας? Τα ζώδια και τα καράβια!


Η Athens Voice είναι αγαπημένη συνήθεια και σήμερα διάβασα το παρακάτω και γέλασα με την καρδιά μου! Απολαύστε !!
(http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/449/τα-ζώδια-και-τα-καράβια)
Γιε μου, πού πας;
ΛΙΟΝΤΑΡΙ: Μάνα, θα πάω στα καράβια να γίνω καπετάνιος.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Μάνα, θα πάω στα καράβια να τα απολυμάνω!
ΖΥΓΟΣ: Μάνα, θα πάω στα καράβια. Ή να μην πάω; Ή να πάω; Ρε μάνα, τι να κάνω τελικά;
Γιε μου, πού πας;
ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Μάνα, γιατί ρωτάς;
ΤΟΞΟΤΗΣ: Μάνα όπου να ’ναι φεύγω, αρκεί να πάω κάπου.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: Μάνα, θα πάω στα καράβια, να οργανώσω το στόλο. Όλος ο καλός ο κόσμος εκεί πάει.
Γιε μου, πού πας;
ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Μάνα, όταν εγώ γύρναγα από τα καράβια, οι άλλοι πήγαιναν.
ΙΧΘΕΙΣ: Μάνα, πού πάω;
ΚΡΙΟΣ: Μάνα, θα πάω στα κρουαζιερόπλοια! Δεν είσαι μάνα εσύ, βασιλομήτωρ είσαι!
Γιε μου, πού πας;
ΤΑΥΡΟΣ: Μάνα, δεν πάω πουθενά, και όπως θα έρχεσαι φέρε και τα καράβια.
ΔΙΔΥΜΟΣ: Μάνα, θα πάω με τα παιδιά στα καράβια, γουστάρω.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Μανούλα μου, θα πάω στα καράβια, όπως έκανε ο πατερούλης μου και ο παππούς μου, και τα καράβια ψυχή έχουν και αυτά.

Πηγή: Athens Voice

Sunday, September 8, 2013

Παιδιά που επαναστατούν? Τουλάχιστον κάνεις κάτι σωστά!!


Διάβασα στην Guardian το παρακάτω άρθρο (Rebelious children?At least you're doing something right) μου έκανε εντύπωση και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας. Με λίγα λόγια, μας εξηγεί γιατί η υπακοή δεν είναι τελικά και ο καλύτερος τρόπος διαπαιδαγώγησης.


2 ιστορίες τράβηξαν την προσοχή μου πρόσφατα. Η μία αφορά μια έρευνα για το πως τα θηλάζοντα βρέφη ανατπύσσουν πιο προκλητική συμπεριφορά (δες εδώ) και η δεύτερη αφορά το γνωστό βιβλίο French Children Don't Throw Food (δες εδώ), το οποίο με απλά λόγια εξηγεί γιατί τα παιδιά των Γάλλων συμπεριφέρονται άψογα και σε εστιατόρια και παντού
(Σ'αυτό το σημείο θα κάνω μια παύση να σας πω μια ιστορία. Η θεία μου ήταν Γαλλίδα. Κουβαλούσε πάντα ένα μικρό μαστίγιο με πολλές μικρές ουρές. Χτυπούσε τα ξαδέρφια μου στο πίσω μέρος των ποδιών τους ακόμα κι αν τολμούσαν να πατήσουν έστω και ένα βήμα εκτός γραμμής. Θυμάμαι να λέει μονίμως την λέξη "arrête" που σημαίνει “σταματήστε” .Αλλά για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν τα είδα να πετούν ποτέ φαγητό)
Τα περισσότερα βιβλία για γονείς πραγματεύονται το πως να κάνουμε τα παιδιά μας να κάνουν τα πράγματα σωστά. Και λέγοντας σωστά, εννοούν με υπακοή. Πότε και πως -εμείς οι ενήλικες- θέλουμε να κάνουν κάτι: να φάνε καλά, να κατουρήσουν στο γιο γιο , να κοιμηθούν καλά (το μεγαλύτερο θέμα!) , να συμπεριφέρονται καλά. Διότι -σύμφωνα πάντα με αυτά τα βιβλία- υπάκουα παιδιά= επιτυχημένοι γονείς, ανυπάκουα παιδιά= αποτυχημένοι (και μάλιστα για κρέμασμα!) γονείς! Αλλά τελικά, ένα υπάκουο παιδί πρέπει να είναι αντικείμενο εορτασμών ή ανησυχίας? Όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο ιντριγκάρομαι από τη σκέψη. Όταν λέμε σε κάποιον ότι το παιδί του είναι υπάκουο, συνήθως το λέμε ως κομπλιμέντο. Αλλά υπάκουος ενήλικας? Υπάκουος? Όχι και τόσο ελκυστικό στο άκουσμα,ε? Πως είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε? Χαλάκι?
Ο Alfie Kolh, συγγραφέας του βιβλίου “Άνευ όρων γονείς. Από την επιβράβευση και την τιμωρία, στην αγάπη και την αιτία” μας λέει “ Όταν ρωτώ γονείς στην αρχή των διαλέξεών μου, ποιοι είναι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι τους για τα παιδιά τους , ακούω λέξεις όπως ηθικό, συμπονετικό , ανεξάρτητο, χαρούμενο κλπ. Κανείς δεν λέει ποτέ χωρίς σκέψη υποχωρητικό.”
Ένα υποχωρητικό παιδί αποτελεί αντικείμενο ανησυχίας” λέει ο Kohn “όταν φτάσει στην εφηβεία. Συχνά παίρνουν τις εντολές τους από άλλους ανθρώπους και πολλές φορές ανάμεσα σε αυτούς εμπεριέχονται και άνθρωποι που ίσως δεν εγκρίνουμε. Και για να το δούμε και από άλλη σκοπιά: τα παιδιά που υπόκεινται στη χειρότερη πίεση, είναι αυτά που οι γονείς τους τα έμαθαν να κάνουν ότι τους λένε.”
Η Alison Roy , παιδοψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια εφήβων στο East Sussex Child and Adolescent Mental Health Services (CAMHS) μας λέει : “ Ένα παιδί θα σπρώξει τα όρια του εάν έχει και αισθάνεται ασφάλεια. Τα παιδιά που έχουν διδαχθεί να πιστεύουν -πάντα σε ένα υγιές επίπεδο- ότι η φωνή τους εισακούεται και έχει έχει αξία, ότι το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να εναντιωθούν και θα κινηθούν νήματα, θα σπρώξουν τα όρια τους. Και αυτό είναι μια πολύ υγιής συμπεριφορά. Υπακοή ? Έμαθαν ότι δεν έχει νόημα να διαφωνήσουν διότι η φωνή τους δεν ακούγεται και η γνώμη τους δεν έχει αξία”
Αυτό που εκλαμβάνουμε ως ανυπακοή στα παιδιά, είναι στην πραγματικότητα φυσική περιέργεια και εξερευνητική μαθησιακή συμπεριφορά.
Μπορείς να απειλήσεις ή να δωροδοκήσεις ένα παιδί να είναι υπάκουο μόνο για λίγο” εξηγεί ο Kohn “αλλά στην ουσία χάνεις την μεγάλη εικόνα και αποτυγχάνεις να επικοινωνήσεις με την κρυμμένη αιτία (γιατί δηλαδή αρνούνται να κάνουν κάτι). Κάτι που μπορεί να είναι θέμα περιβάλλοντος όπως πχ να σέρνεις ένα κουρασμένο παιδί σε μέρη που δεν του είναι οικεία ή ψυχολογικό , όπως ο φόβος για κάτι άλλο. Ένα πολύ υπάκουο παιδί μπορεί να είναι έτσι από ταμπεραμέντο. Ή (το χειρότερο) έχει δημιουργήσει έναν ψεύτικο εαυτό επειδή νιώθουν ότι οι γονείς τους θα το αγαπούν περισσότερο εάν είναι ήσυχο και υπάκουο. Η ανάγκη παρόλα αυτά για αυτονομία δεν εξαφανίζεται επειδή το παιδί φοβάται και κάνει αυτό που του λένε”
Ένα μικρό παιδί , στην πραγματικότητα δεν είναι φτιαγμένο να υπακούει όλη την ώρα , σύμφωνα με την Roy. Αυτό γίνεται διότι οι ανάγκες τους (και οι αντιλήψεις τους) είναι τελείως αντίθετες με των ενηλίκων. Αυτό που εσείς αποκαλείτε “τοίχο” και τον βάψατε μόλις με ένα κουτί μπογιά των 100€, είναι για το 2χρονο ένας μεγάλος κάτασπρος καμβάς για να ζωγραφίσει με ένα έντονο χρώμα. Δεν καταλαβαίνει γιατί το γεμίζετε μπράβο που ζωγράφισε στο χαρτί, αλλά του ουρλιάζετε που έκανε ακριβώς το ίδιο στον τοίχο? Νομίζετε πως είναι μια παγωμένη μέρα και παλεύετε να του βάλετε το ζεστό μάλλινο σκουφί , αλλά το παιδί στην πραγματικότητα δεν κρυώνει και δεν το θέλει. Φανταστείτε να είστε σε σπίτι φίλων και να ρίξετε το ποτό σας και αντί να σας πουν “δεν πειράζει” και να το σκουπίσουν, να αρχίσουν να σας φωνάζουν..
Έχει γίνει μόδα τελευταία η εξημέρωση των παιδιών και ο λόγος φαίνεται να είναι ένας και μοναδικός: ο φόβος δεν αφορά έναν λερωμένο τοίχο , αλλά το που θα οδηγήσει μια τέτοια συμπεριφορά εάν δεν ελεγχθεί. Λες και όλα τα παιδιά περιμένουν να μεγαλώσουν και να εξελιχθούν σε ψυχοπαθείς. Το αγαπημένο μου σχόλιο στη στήλη που διατηρώ είναι “ότι θα μετατραπούν σε τέρατα αν δεν πατήσετε πόδι / δείξετε ποιος είναι το αφεντικό” (sic!
Στη κορυφή της λίστας μου για το τι κάνει έναν γονιό καλό, είναι το κουράγιο να λένε “Έχω ακόμα πολλά να μάθω και πρέπει να ξανασκεφτώ τι κάνω”. Οι γονείς που με ανησυχούν είναι αυτοί που απορρίπτουν τις προκλήσεις που εγώ και άλλοι τους παρέχουμε , απαντώντας μας πως είναι μη ρεαλιστικές ή ιδανικές. Ο Kohn συμβουλεύει να υιοθετήσουμε την προσέγγιση “το δουλεύω” παρά την “κάνω σε” σε ότι αφορά τα παιδιά μας. Με λίγα λόγια, κάτσε και μάθε το παιδί σου, άκου του. “Μίλα λιγότερο, ρώτα περισσότερο”


Τι πιστεύετε εσείς? Σας “ντρόπιασε” ποτέ το παιδί σας με μια κλασσική άρνηση να συνεργαστεί? Μοιραστείτε την εμπειρία σας μαζί μας.
Source: The Guardian

Saturday, September 7, 2013

Με σένα πλάι μου μπορώ....

....όλο τον κόσμο να παλέψω. Το λέει και ο καλλιτέχνης στο τραγούδι. 10 λέξεις, ένα μεγάλο νόημα.

Έχουν περάσει σχεδόν 6,5 χρόνια από τότε που σε γνώρισα. Που σ'αγάπησα με την πρώτη ματιά. Που κόντεψα να σε χάσω 2 φορές από την ξεροκεφαλιά μου. Και να σου σήμερα, είσαι ο άντρας μου, ο αγαπημένος μου, ο σύντροφός μου,το άλλο μου μισό. Ο πατέρας του παιδιού μου. Του παιδιού μας. Στη τηλεόραση σιγοπαίζει τον "Σωματοφύλακα" με την Γουίτνει Χιούστον και στο βάθος κήπος ακούγεται το "I have nothing, if I don't have you". Αυτό ακριβώς. Δεν έχω τίποτα αν δεν έχω εσένα.

Είσαι ο άντρας που κάθε γυναίκα θα ήθελε να έχει. Δουλεύεις από το πρωί εώς το άλλο πρωί πολλές φορές, για να μη μας λείψει τίποτα. Με στηρίζεις σε όλες μου τις επιλογές, μικρές, μεγάλες, ασήμαντες,σημαντικές.Τις λίγες ώρες που έχεις να ξεκουραστείς, θέλεις να τις περνάς μαζί μας. Και όχι μπροστά σε μια τηλεόραση ή αραγμένος στον καναπέ -που το δικαιούσαι εδώ που τα λέμε- , αλλά με το να φροντίζεις το παιδί σου.

Εσύ είσαι αυτός, που μετά από σερί βάρδιες ξενύχτια στη δουλειά, γυρνούσες σπίτι και με έβρισκες απελπισμένη με ένα λεχούδι που έκλαιγε και αντί να πεις "ησυχία, είμαι πτώμα, θέλω  να κοιμηθώ" , έλεγες "πήγαινε να κοιμηθείς κορίτσι μου, θα τον κρατήσω εγώ".

Εσύ είσαι αυτός που στο ένα και μοναδικό ρεπό σου, έκανες βραδυνή βάρδια , για να μπορέσω μια μέρα να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ. Εσύ, που μου έλεγες "άστον κορίτσι μου μια ωρίτσα, θα τον κρατήσω εγώ, πήγαινε να κάνεις μια βόλτα να ξελαμπικάρεις"  "μα κι αν κλάψει? " σου απαντούσα και μου έλεγες "ο μπαμπάς του είναι εδώ, μείνε ήσυχη. Εμπρός να πας να ξεσκάσεις"

Εσύ είσαι αυτός που έχεις σταθεί άξιος δίπλα μου, σε όλες τις δυσκολίες. Όταν κοντέψαμε να χωρίσουμε, όταν δεν άντεχα άλλο στη δουλειά, όταν δεν μας φτάνανε να βγάλουμε τον μήνα, όταν ήμουν άδικη, εγωίστρια ή κακιά. Όταν κόντεψα να χάσω τον μπαμπά μου. Όταν έχασα ανθρώπους που αγαπούσα. Όταν δεν άκουγα το μωρό στη κοιλιά μου και πήρες ένα ζευγάρι ακουστικά και έκανες πως του μίλαγες και σου απαντούσε ότι ήταν καλά , να μην ανησυχώ.

Εσύ είσαι αυτός που ξεκαρδιζόμαστε από τα γέλια συνέχεια.

Που πάντα μου λες πόσο όμορφη είμαι , ακόμα και όταν έχω τα μαύρα μου τα χάλια. Και με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερη για σένα. Επειδή ποτέ δεν με κρίνεις.

Και τώρα...στο νέο μου ξεκίνημα. Στο νέο ΜΑΣ ξεκίνημα. Είσαι δίπλα και στηρίζεις. Μου λες "προχώρα, εγώ είμαι εδώ. Πάμε μαζί κι όπου μας βγάλει".

Εσύ είσαι αυτός, που μετά από 6,5 χρόνια με φιλάς ακόμα το πρωί πριν φύγεις για τη δουλειά ή πάλι το πρωί όταν πέφτεις να κοιμηθείς μετά την βραδυνή σου βάρδια..

Εσύ είσαι αυτός με τον οποίο κοιμάμαι ακόμα χέρι χέρι μετά από 6,5 χρόνια.

Σ'ευχαριστώ

Tuesday, September 3, 2013

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΜΕΧΡΙ 13-9-13!!! ΝΕΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ: Κερδίστε 2 ανοξείδωτα θερμός φαγητοδοχεία ORGANIcKIDZ

Λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος, ο διαγωνισμός πήρε παράταση μέχρι και την Παρασκευή 13/9/13 , στις 23:59!!!


Την τελευταία φορά που η Ελληνίδα Μάνα σας έδωσε δωράκι τα κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ά ανοξείδωτα θερμός φαγητοδοχεία OrganicKidz, έγινε της τρελής, τα αγαπήσατε και μας τα ξαναζητήσατε ουκ ολίγες φορές! Έτσι το αγαπημένο μας NADOkIDZ , σε συνεργασία με την Ελληνίδα Μάνα (και ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς!!) κάνει δώρο σε 2 τυχερούς από εσάς, 2 ανοξείδωτα θερμός φαγητοδοχεία OrganicKidz , για να στέλνετε το φαγητό του βλασταριού σας ζεστό και φρέσκο στο σχολείο!!!

Πρόκειται για τα best-selling ανοξείδωτα θερμός φαγητοδοχεία της OrganicKidz , χωρητικότητας 350 ml.Κρατάει το περιεχόμενο ζεστό ή κρύο για 6+ ώρες και έτσι σας διευκολύνει στις εξόδους,αλλά και στο να στέλνετε το φαγητό του στο σχολείο! Ακόμα και όταν μεγαλώσει το παιδάκι ή το μωρό σας, αποτελεί μια εξαιρετική λύση για να μεταφέρεται ζεστό ή κρύο φαγητό. Επιπλέον πλένεται και στο πλυντήριο πιάτων .

Κατασκευάζονται από ανοξείδωτο ατσάλι, ένα από τα πιο ασφαλή και οικολογικά προϊόντα. Είναι ευέλικτο και ανθεκτικό υλικό. Έχει χρησιμοποιηθεί σε αμέτρητα προϊόντα λόγω των αντιβακτηριδιακών του ιδιοτήτων, της ανθεκτικότητάς του στη διάβρωση και επειδή είναι αδρανές μέταλλο. Μετά την αποκάλυψη ότι πολλά πλαστικά μεταφέρουν χημικές ουσίες που είναι βλαβερές για εμάς και το περιβάλλον, το Ανοξείδωτο Ατσάλι είναι η νέα Οικολογική-100% ανακυκλώσιμη και ασφαλής εναλλακτική επιλογή στο γυαλί, το πλαστικό και το αλουμίνιο.


Πληροφορίες για τον διαγωνισμό θα βρείτε στη σελίδα μας στο facebook !