Get widget

Monday, December 30, 2013

Η διάσημη βιεννέζικη Sacher Torte!

Χθες που λέτε ήταν η μέρα της προκοπής και της νοικοκυροσύνης, καθότι η Ελληνίδα Μάνα έχει πρωτοχρονιάτικο τραπέζι το σόι , οπότε μια προεργασία την έκανε χθες!

Στο μεταξύ αρρώστησε και η Πελατάρα με πυρετό και βογκάει ο κακομοίρης όλη μέρα, οπότε η νοικοκυροσύνη μου θα πάει αναγκαστικά πίσω και θα αρκεστώ σε ότι έχουν ευχαρίστηση οι αγαπητές γιαγιάδες για αύριο.

Σας βάζω λοιπόν την συνταγή, η οποία είναι ένας συνδυασμός της συνταγής της μαμάς μου που μας την κάνει καθε χρόνο και του Παρλιάρου από τον Γαστρονόμο.

Η διάσημη βιεννέζικη Sacher Torte
ΥΛΙΚΑ:
Παντεσπάνι:
6 ασπράδια
6 κρόκοι
70  γρ. ζάχαρη άχνη 
160 γρ. βούτυρο αγελάδας
130 γρ. λευκή ζάχαρη
160 γρ. αλεύρι κοσκινισμένο
180 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
400 γρ. μαρμελάδα βερίκοκο ή ότι άλλο σας αρέσει
λίγο χυμό πορτοκάλι ή λικέρ πορτοκάλι ή μανταρίνι για τα παντεσπάνια

Γλάσσο Σοκολάτας:
400  γρ. λευκή ζάχαρη
140  γρ νερό
200  γρ κουβερτούρα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί ή στα μικροκύματα . 

Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη. Προσθέτουμε έναν-έναν τους κρόκους μέχρι να αφρατέψει.
Χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα.

Προσθέτουμε τη λιωμένη σοκολάτα στο μίγμα των αυγών και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθεί

Προσθέτουμε τη μισή μαρέγκα ανακατεύοντας σιγά σιγά προς μία φορά και από κάτω προς τα πάνω με προσοχή για να μη φύγει ο αέρας.

Ρίχνουμε σιγά -σιγά το αλεύρι και ανακατεύουμε έως ότου ενσωματωθεί.

Προσθέτουμε και την υπόλοιπη μαρέγκα. 

Αδειάζουμε σ’ ένα τσέρκι 24 εκ και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170ο -180οC  για 50΄ μέχρι το μαχαίρι να βγαίνει καθαρό.

Αφήνουμε να κρυώσει καλά.  

Ξεφορμάρουμε και κόβουμε το παντεσπάνι οριζόντια σε δυο ίσα κομμάτια. 

Τοποθετούμε τον έναν δίσκο σε πιατέλα, τον βρέχουμε με λικέρ ή χυμό πορτοκάλι,βάζουμε τη μισή μαρμελάδα και σκεπάζουμε με το άλλο παντεσπάνι. Το βρέχουμε

Καλύπτουμε όλη την επιφάνεια και τα πλαϊνά με την υπόλοιπη μαρμελάδα.

Βάζουμε όλα τα υλικά του γλάσου σε μια κατσαρόλα και αφήνουμε να βράσει. 
Το αδειάζουμε πάνω σε μια επιφάνεια μαρμάρου ή ένα πυρέξ για να κρυώσει ανακατεύοντας (στρώσιμο σοκολάτας) .
Το βάζουμε πίσω στην κατσαρόλα, το ξαναζεσταίνουμε και καλύπτουμε ομοιόμορφα. 

Εγώ χρειάστηκε να βάλω μια στρώση γλάσου, να το βάλω 10΄ στο ψυγείο και να περάσω και μια δεύτερη για να γίνει ομοιόμορφο.


Στολίζουμε όπως μας αρέσει!

Όσο μένει στο ψυγείο , γίνεται και νοστιμότερο!

Καλή σας επιτυχία και Καλή Χρονιά να έχουμε, με υγεία!

Friday, December 27, 2013

Μωράκια μέσα σε χριστουγεννιάτικες κάλτσες στα νοσοκομεία της Καλιφόρνιας!

AP Photo/Daily Breeze, Scott Varley , Πηγή WRAL


Μια καταπληκτική παράδοση από το 1930 τηρούν τα νοσοκομεία της Νότιας Καλιφόρνιας, παραδίδοντας τα νεογέννητα στους γονείς τους σε χριστουγεννιάτικες κάλτσες! 
Κάθε χρόνο, όλα τα μωράκια που γεννιούνται μεταξύ 21-25 Δεκεμβρίου, μπαίνουν μέσα σε μεγάλες κόκκινες χριστουγεννιάτικες κάλτσες και παραδίδονται έτσι στους ευτυχισμένους γονείς!

AP Photo/Daily Breeze, Scott Varley , Πηγή WRAL
Οι χριστουγεννιάτικες κάλτσες δημιουργούνται αποκλειστικά από εθελοντές. Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το νοσοκομείο Redlands Community Hospital και δείχνει τη μικρούλα Dallas Soffel στη χριστουγεννιάτικη κάλτσα της να κοιμάται ευτυχισμένη!!
Και παρακάτω η μαμά της μικρούλας να την κρατά αγκαλιά μέσα στη Χριστουγεννιάτικη Κάλτσα της!
AP Photo/Daily Breeze, Scott Varley , Πηγή WRAL


Στη παράδοση συμμετέχουν όλα τα νοσοκομεία της Νότιας Καλιφόρνιας , καθώς και πολλοί εθελοντές των τοπικών κοινοτήτων που ράβουν τις κάλτσες αφιλοκερδώς!
Και τα μικρά γλυκάκια κοιμούνται σαν δωράκια μέσα στις κάλτσες τους!! 

AP Photo/Daily Breeze, Scott Varley , Πηγή WRAL


Saturday, December 21, 2013

Μπισκότα Gingerbread (Gingerbread Cookies)

Σας υποσχέθηκα συνταγή για τα Gingerbread Cookies που έφτιαξα και επειδή ήμουν ικανή να σας τη βάλω το Πάσχα (ε, με μάθατε κομματάκι..) , παράτησα ότι έκανα για να την ανεβάσω.

Η συνταγή είναι πανεύκολο, το αποτέλεσμα δε, αριστούργημα! Μια συμβουλή μόνο: τηρήστε τη συνταγή κατά γράμμα, στη ζαχαροπλαστική μετράει και το γραμμάριο!










ΥΛΙΚΑ:
 190 ml χυμός πορτοκαλιού
300 γρ. καστανή ζάχαρη
100 γρ. μέλι
100 γρ. μελάσα
300 γρ. βούτυρο
1 κ.γλ. σόδα
1 πρέζα αλάτι
740 γρ. αλεύρι
 1,5 κγ κανέλα
 1,5 κγ γαρίφαλο
 1,5 κγ τζίντζερ
 1,5 κγ μοσχοκάρυδο


ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνω τον χυμό πορτοκαλιού, τη ζάχαρη, το μέλι και τη μελάσα. Τα αφήνω να πάρουν μια βράση, ανακατεύοντας συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα ,προσθέτω το βούτυρο και το ανακατεύω μέχρι να λιώσει. Ρίχνω τη σόδα και το αλάτι κι αφήνω να κρυώσει να λιγάκι.

Μεταφέρω το μείγμα στον κάδο του μίξερ, κοσκινίζω το αλεύρι, προσθέτω και τα μπαχαρικά και το δουλεύω με τον γάντζο. Βγαίνει μια ελαστική , γυαλιστερή ζύμη, που ίσως να κολλάει λιγάκι, οπότε πασπαλίζω με λίγο αλεύρι και την τυλίγω με μεμβράνη. Τη βάζω στο ψυγείο για 24 ώρες. Θεωρητικά θα μπορούσατε να παραλείψετε το 24ώρο αν δεν έχετε χρόνο και να την αφήσετε για καμιά ώρα, αλλά το αποτέλεσμα αν έχετε την υπομονή να περιμένετε, θα σας δικαιώσει.











Ρίχνω λίγο αλεύρι στον πάγκο και ζυμώνω τη ζύμη για λίγο. Την ανοίγω με πλάστη σε φύλλο μέτριου προς λεπτού πάχους και με κουπ πατ κόβω τα μπισκότα μου. Τα τοποθετώ σε λαμαρίνα με λαδόχαρτο. Τα αφήνω να σταθούν λιγάκι (περίπου 1/2 ώρα) και τα ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-200°C για 8'-10'. Προσοχή, κάθε φούρνος είναι διαφορετικός, να είστε κοντά για να μην αρπάξουν. Μην ξεγελεστείτε και νομίζετε ότι είναι μαλακά και τα ψήσετε παραπάνω και καρβουνιάσουν. Μόλις κρυώσουν, σκληραίνουν και παίρνουν τη χαρακτηριστική κριτσανιτστή υφή. 

Διακοσμήστε τα όπως σας αρέσει. Μπορείτε να φτιάξετε ένα κλασσικό γλάσσο (κάντε ένα search στο google, έχει ένα σωρό) ή να αγοράσετε έτοιμα στυλό γλάσσου (εγώ πήρα από το Hondos Center). Αφήστε τα 1-2 μέρες να στεγνώσει καλά το γλάσσο , πριν τα τυλίξετε ή τα αποθηκεύσετε.










Καλή σας επιτυχία!!!





Sunday, December 15, 2013

5 διαπιστώσεις ενός Σαββατοκύριακου στη Θεσσαλονίκη


Αυτό το Σαββατοκύριακο το έλεγες και πιο γιορτινό από τα υπόλοιπα, μια και μένουν 10 μέρες για τα Χριστούγεννα και επίσης η αγορά ήταν ανοιχτή και σήμερα Κυριακή 15/12. Όχι ότι κανείς ψώνιζε, αλλά σίγουρα μια βόλτα όλοι την βγήκανε.

Κατεβαίνοντας λοιπόν στο κέντρο και το Σάββατο και την Κυριακή, κατέληξα στις παρακάτω 5 διαπιστώσεις

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:

ΝΟΥΜΕΡΟ 1:Ο τωρινός δήμαρχος είναι ακόμα μεγαλύτερο κιτσαριό από τον τέως πρίγκηπα γλυκούλη. Το ψαροκάϊκο με τον φωτοσωλήνα απλά δεν υπάρχει (I wish). Για όσους δεν αντίκρυσαν αυτό το αμφιβόλου κάλους και αισθητικής χριστουγεννιάτικο στολίδι, σας παραθέτω φωτογραφικό ντοκουμέντο από την παρουσίαση του Χριστουγεννιάτικου Καραβιού που θα άναβε μετά κλάδων και βαϊων και μουσικών και εκδηλώσεων μπλα μπλα μπλα μπλα. Μάλλον είδε ο κυρ Γιάννης πόσο τρέντυ είναι στα εξωτερικά τα φωτισμένα καράβια και σαν ανοιχτό μυαλό που είναι , είπε να κάνει και αυτός ένα παρόμοιο. Βρείτε τις διαφορές, σας προκαλώ.


Mooloolaba Christmas Boat Parade, Source: Bluewater Point Resort

Θεσσαλονίκη, Θερμαϊκος Δεκέμβριος 2013
Το ένα και το αυτό.

ΝΟΥΜΕΡΟ 2: Η Θεσσαλονίκη είναι η επιεικώς απαράδεκτη πόλη για μωρά. Θες να πιεις ένα καφέ και να μην αναπνέει το μωρό σου τσιγάρο? Έχεις 2 επιλογές. Ή ξεπαγιάζεις πίνοντας ένα καφέ στο πόδι έξω με το μπουφάν, γάντια,σκούφο,κασκόλ ανάβοντας σπίρτα για να ζεσταθείς σαν το γνωστό κοριτσάκι του παραμυθιού ή απλά κάθεσαι σπίτι σου. Που μου θες και καφέ. Μάνα έγινες, δε δικαιούσαι να βγαίνεις από το σπίτι σου. Ορίστε θράσος(sic)


ΝΟΥΜΕΡΟ 3: Για να διασχίσεις την Τσιμισκή με καρότσι πρέπει απλά να έχεις κάνει το όχημα convertable με πόδια Αστυνόμου Σαϊνη. Ξέρετε, αυτά τα "εμπρός καλά μου πόδια". Ας μη μιλήσουμε για το να διασχίσεις διάβαση, να κατέβεις πεζοδρόμια ή να θες να περά΄σεις απέναντι.Και πάλι, για ακόμα μία φορά. Μάνα έγινες κυρά μου, Που μου θες και βόλτες με τα καρότσια στη Τσιμισκή. Άκου θράσος.

ΝΟΥΜΕΡΟ 4: Τα καρουζέλ είναι επικίνδυνα για σκουντούφληδες σαν και την πάρτη μου. Έπεσα κουτρουβαλώντας 2 σκαλιά, κατεβαίνοντας από το καρουζέλ με το μωρό στην αγκαλιά. Πονάω από τη κορυφή έως τα νύχια. Το παιδί τη γλύτωσε χωρίς ούτε καν καρούμπαλο. Ότι δεν ήρθε κανείς να μας βοηθήσει, πέραν του ιδιοκτήτη του καρουζέλ ο οποίος μας έβγαλε άρον των άρον έξω για να μην αναστατωθεί κανείς και χάσει την κούρσα , απλά δεν θα το σχολιάσω

ΝΟΥΜΕΡΟ 5: Είμαστε λαός βόδια. Ζητώ συγνώμη από τα συμπαθή τετράποδα, τι σου φταίνε κι αυτά. Περιμέναμε πρώτοι να μπούμε σε ασανσέρ πολυκαταστήματος για να πάμε από το υπόγειο στο ισόγειο με καρότσι. Με άλλα λόγια, το ασανσέρ ήταν ο μόνος τρόπος που είχαμε να ανέβουμε πάνω, αλλιώς θα μέναμε για πάντα εκεί κάτω. Μη μου πείτε για τις σκάλες, να ανεβείτε εσείς 40 σκαλιά με καρότσι και την 12 κιλά πελατάρα. Φτάσαμε λοιπόν πρώτοι και περιμέναμε το ασανσέρ. Στο μεταξύ ήρθε κι άλλος κόσμος. Ο οποίος, με το που εφτασε το ασανσέρ, μα παρέκαμψε και μπήκε γεμίζοντας το ασανσέρ. Τα πήρα λοιπόν κ εγώ στο κρανίο και χώθηκα με το έτσι θέλω στο ασανσέρ , πατώντας πάνω από τα πόδια τους και σπρώχνοντάς τους προς τα μέσα. Αν τολμούσε ας μίλαγε κανείς. Θα του δάγκωνα το λαρύγγι χρονιάρες μέρες.Τραχειοστομία θα του έκανα.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Δεν έχουμε καμία σωτηρία. 1 ματωμένο γόνατο, 1 ματωμένο χέρι, ένα μελανιασμένο γόνατο, τράβηγμα στον ώμο και το χέρι. Πυρετός που ανεβαίνει μετά από τον ωραιότατο καφέ στην παγωνιά. Αυτά.

Σας φιλώ γλυκά,
Ελληνίδα Μάνα

Thursday, December 12, 2013

Μια όμορφη χριστουγεννιάτικη ιστορία ή πως οι εταιρείες ξεπερνούν τον εαυτό τους!

Εδώ και 1 μήνα περίπου έχουμε καθιερώσει με μια ομάδα ανθρώπων με ωραίες ιδέες,ανοιχτά μυαλά και γνώσεις στα new media να μαζευόμαστε στο Google Hangout ,να κουβεντιάζουμε και να ανταλλάζουμε ιδέες επάνω σε επιχειρηματικά μοντέλα, στα social media, στο internet marketing και γενικά να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας ώστε να αλληλοβοηθηθούμε.

Η λογική των hangout είναι να ενισχύσουμε την εξωστρέφεια και να αποδείξουμε πρωτίστως στους εαυτούς μας, αλλά και σε όλους όσοι έχουν την διάθεση να κάνουν join σε αυτές τις συναντήσεις ότι όλα είναι εφικτά και πως φτάνει πια με τη μιζέρια!

Διοργανωτής ο καταπληκτικός Τόλης Φωτιτζίδης της Tolee Media , σε συνεργασία με άλλους 2 άριστους επαγγελματίες του χώρου ,τον Κύρο Βογιατζόγλου της Real Media και τον Νίκο Λουβάρη της Viral Passion , οι οποίοι έχουν την ευγενή καλοσύνη να μοιράζονται το expertise τους μαζί μας και να απαντούν στις ερωτήσεις μας (βρείτε τους στο facebook , Tolee Media , Real Media και Viral Passion ) .

Τα hangouts είναι free to join για όποιον ενδιαφέρεται να έρθει στη παρέα μας και να μοιραστεί απόψεις , γνώση ή και τις απορίες του!

(μεγάλη εισαγωγή, το ξέρω, αλλά αξίζουν τον κόπο τα hangouts, trust me!)

Κάποια στιγμή λοιπόν στη συζήτηση, κουβεντιάζοντας για το θέμα του πως οι εταιρείες μπορούν να διαφοροποιηθούν και να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, αναφέρθηκε η καταπληκτική κίνηση της αεροπορικής εταιρείας Westjet , της οποία το βίντεο έχει γίνει viral τα τελευταία εικοστετράωρα και ήδη αριθμεί πάνω από 12.000.000 views στο Youtube.

Το είδα λοιπόν και δεν σας κρύβω ότι συγκινήθηκα τόσο , που με πήραν τα ζουμιά!

Δείτε τα πρόσωπά τους την ώρα που ξεκινάει ο διάδρομος παραλαβής αποσκευών και βγαίνουν τα πρώτα κουτιά...Ένα τρανό παράδειγμα για το πως οι εταιρείες ξεπερνούν τους εαυτούς τους!



Μαγικό, δεν συμφωνείτε?

Friday, December 6, 2013

Despicable Me Party-Οι συνταγές!

Η αλήθεια είναι ότι πήρα πολλά mails με σχόλια για το Despicable Me Party της Πελατάρας και σχεδόν όλοι μου ζητήσατε τις συνταγές! Και επειδή αν περίμενα λίγο ακόμα θα σας τις έγραφα μαζί με τις συνταγές για τα επόμενα του γενέθλια, ξέκλεψα χρόνο σήμερα που είμαι πιο χαλαρά να σας τις γράψω!

Έχουμε και λέμε:

ΚΟΤΟΤΟΥΡΤΑ (για αυτήν πήρα τα περισσότερα σχόλια, είναι συνταγή της πεθεράς μου που θα μεταδοθεί και στην Ψυχούλη εντός των ημερών, από καλεσμένη που είναι κόρη φίλης της )

ΥΛΙΚΑ:
1 κιλό πατάτες βρασμένες, ξεφουδισμένες και κομμένες σε ροδέλες
1 ολόκληρο κοτόπουλο (ή μπούτια-στήθος για ευκολία) βρασμένα με κρεμμύδι και καρότοκ αλατοπιπερωμένα και ξεκοκκαλισμένα
1,5 βαζάκι μαγιονέζα
Πίκλες
Κάπαρη
4 αυγά σφιχτά βρασμένα (τους κρόκους)
Μαϊντανός

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Ανακατεύουμε το κοτόπουλο κομμένο σε μικρά κομμάτια με μπόλικη μαγιονέζα. Προσθέτουμε πίκλες και κάπαρη ανάλογα με τις προτιμήσεις μας..
Σε μια πιατέλα κάνουμε μια στρώση από τις μισές πατάτες και αλατοπιπερώνουμε
Στρώνουμε το μίγμα με τη μαγιονέζα και το κοτόπουλο
Κάνουμε άλλη μια στρώση πατάτες και αλατοπιπερώνουμε
Καλύπτουμε όλη τη τούρτα (και περιμετρικά) με μαγιονέζα,για να καλυφθεί και στρώνουμε όμορφα με μια σπάτουλα
Ξεκινάμε επιτόπου να τρίβουμε σε ψιλό τρίφτη τον κρόκο από το αυγό και καλύπτουμε την επιφάνεια της τούρτας. Τρίβουμε επιτόπου, γιατί αν το τρίψουμε αλλού (πχ σε μπωλ) θα λιώσει και δεν θα απλώνεται. Μόλις καλύψουμε την επιφάνεια, κάνουμε στρώσεις με τον μαϊντανό και καλύπτουμε και περιμετρικά με φυλλαράκια


ΠΕΪΝΙΡΛΙ ή ΠΙΤΣΑ (η συνταγή είναι ενός Ιταλού pizzaolo -τεχνίτη πίτσας και την κάνω πολλά χρόνια)



ΥΛΙΚΑ
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις (βγαίνουν 7-8 πίτσες και πολλάάάάά πεϊνιρλί)
700 γρ νερό χλιαρό
2 φακελάκια ξηρή μαγιά ή 2 κύβοι φρέσκια (50γρ)
5 κουταλιές ελαιόλαδο
2 κουταλιές σούπες μέλι
Αλάτι
Σιμιγδάλι για το ζύμωμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Βάζουμε σε μια μεγάλη λεκάνη το αλεύρι και ανακατεύουμε το αλάτι. Διαλύουμε το μέλι και τη μαγιά στο νερό και το αφήνουμε 5' να αφρίσει και να ενεργοποιηθεί
Ρίχνουμε το μίγμα της μαγιάς στη λακκούβα στο αλεύρι και αρχίζουμε να μαζεύουμε περιμετρικά , μέχρι να πιει σχεδόν όλο το νερό. Λίγο πριν το πιει, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και συνεχίζουμε το ζύμωμα. Αναποδογυρίζουμε σε καθαρό πάγκο πασπαλισμένο με μπόλικο σιμιγδάλι.Συνεχίζουμε το ζύμωμα μέχρι να ξεκολλάει το ζυμάρι από τα χέρια μας και να είναι ελαστικό. ΔΕΝ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΑΛΕΥΡΙ, όταν κολλάει προσθέτουμε σιμιγδάλι που κάνει το ζύμωμα παιχνίδι.

Ζυμώνουμε 5 λεπτά, αφήνουμε 6' να ξεκουραστεί. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία άλλες 2 φορές. Το ζύμωμα αυτό είναι πολύ σημαντικό, βοηθάει τη μαγιά να "αναπτυχθεί" και δίνει άλλη γεύση στο τελικό αποτέλεσμα.

Σε αυτό το στάδιο έχουμε δυο επιλογές. Η μία είναι να το βάλουμε σε μπωλ και να το αφήσουμε 30'-40' σκεπαμένο με πετσέτες και κουβέρτες να διπλασιάσει όγκο. Μακρυά από καλοριφέρ και απότομη ζέστη, γιατί ενώ βοηθάει τη μαγιά να ενεργοποιηθεί γρήγορα, της δίνει την χαρακτηριστική "υπόξινη" γεύση. Η άλλη (και η καλύτερη)είναι να τυλίξουμε το ζυμάρι με μεμβράνη και να το βάλουμε στο ψυγείο για 24 ώρες. Μη το φοβάστε. Η μαγιά στο ψυγείο δίνει τον καλύτερό της εαυτό! Η γεύση που θα έχει το ζυμάρι την επόμενη μέρα είναι απερίγραπτη!

Όποια επιλογή κι αν διαλέξατε από τις παραπάνω δυο, παίρνετε το ζυμάρι, το ζυμώνετε ξανά για 2-3 λεπτά και το χωρίζετε σε 7-8 κομμάτια αν πρόκειται για πίτσα ή σε πολλά μικρότερα για τα πεϊνιρλί. Μπορείτε όσο ζυμάρι περισσέψει να το βάλετε κατάψυξη για άλλη φορά.

Το ανοίγετε (πασπαλίζετε με σιμιγδάλι αν χρειαστεί) με τα χέρια αν είστε επιδέξια ή με πλάστη αν δυσκολεύεστε. Κάντε το αρκετά λεπτά, σχεδόν διάφανο (προσοχή μη σας σκιστεί) , γιατί φουσκώνει πολύ.

Γεμίστε το με ότι τραβάει η ψυχή σας! Γίνεται τέλειο με Philadelphia στις γωνίες.

CHEDDAR SAUCE:


ΥΛΙΚΑ:

10-12 φέτες cheddar (φρέσκο ή τηγμένο)
λίγο γάλα ή κρέμα γάλακτος
μεξικάνικα μπαχαρικά (προαιρετικά)

Σε μπρίκι (σε πολύ χαμηλή φωτιά) βάζουμε το cheddar κομμένο σε πολύ ψηλά κομματάκια. Το αφήνουμε να λιώσει ανακατεύοντας. Λίγο πριν λιώσει, προσθέτουμε λίγο γάλα ή κρέμα γάλακτος, ώστε να πάρουμε κρεμώδη υφή. Προσθέτουμε μπαχαρικά κατά το δοκούν

Σερβίρουμε σε σκεύος fondue ώστε να παραμείνει ζεστή και κρεμώδης. Σερβίρουμε με nachos και κοτομπουκιές



CANDY SPOONS:


Το αγαπημένο των παιδιών!

ΥΛΙΚΑ:

Πλαστικά κουταλάκια
Κίτρινο χρώμα ζαχαροπλαστικής υγρό
Λευκή κουβερτούρα
Στυλό σοκολάτας

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί ή στα μικροκύματα στη μεσαία σκάλα. Ρίχνουμε το χρώμα μέχρι να επιτύχουμε την επιθυμητή απόχρωση. Βουτάμε μέσα τα κουτάλια και τα ακουμπάμε σε λαδόκολλα για να σταθεροποιηθούν. Αν είναι χειμώνας τα βγάζουμε στο μπαλκόνι αν δεν χωράνε στο ψυγείο για κανένα 20λεπτο για να παγώσει η σοκολάτα. Σχεδιάζουμε με το στυλό το πρόσωπο και "καρφώνουμε" επάνω σε δίσκο φελιζόλ


ΤΟΥΡΤΑ ΜΙΝΙΟΝ:




ΥΛΙΚΑ:
2 δόσεις από οποιοδήποτε κέικ παντεσπάνι σας αρέσει σε ορθογώνιο σχήμα. Εγώ έκανα αυτό.

2 δόσεις γλάσσο βανίλιας έτοιμο ή δείτε συνταγή εδώ

1 δόση κρέμα ζαχαροπλαστικής βανίλια ή σοκολάτα 

Λίγο λικέρ ή σιρόπι της αρεσκείας μας (πχ από γλυκό κουταλιού αραιωμένο με λίγο νερό)

l2-3 μπουκαλάκια χρώματα ζαχαροπλαστικής
1 μπισκότο OREO
1 σοκολατακι στρόγγυλο για το μάτι
Λωρίδες ζαχαρωτή γλυκόριζα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Φτιάχνουμε τα παντεσπάνια, τα αφήνουμε να κρυώσουν και κόβουμε τις γωνίες για να τις στρογγυλέψουμε και να μοιάζει με μίνιον.
Φτιάχουμε την κρέμα ζαχαροπλαστικής. Βάζουμε το ένα παντεσπάνι σε μια πιατέλα, ραντίζουμε με λίγο λικέρ ή σιρόπι για να μαλακώσει. Απλώνουμε την κρέμα. Σκεπάζουμε με το δεύτερο παντεσπάνι και το βρέχουμε κι αυτό. Χωρίζουμε το γλάσσο σε 2 μπωλ και χρωματίζουμε το ένα κίτρινο και το αλλο μπλε. Μπορεί να χρειαστεί να ρίξετε μπόλικο χρώμα μέχρι να βγει η επιθυμητή απόχρωση. Στρώνουμε μια πρόχειρη στρώση με κίτρινο γλάσο, για να πάρει τα ψίχουλα (crumb coat λέγεται) και βάζουμε στο ψυγείο για 20'-30'.

Βγάζουμε και στρώνουμε τη δεύτερη στρώση κίτρινο και την τελειοποιούμε με τη σπάτουλα. Κάνουμε ένα χώρισμα προς τα κάτω για να χωρίσουμε νοητά το παντελονάκι και αρχίζουμε να στρώνουμε από το χώρισμα και κάτω το μπλε γλάσο. Μόλις τελειοποιηθεί, παίρνουμε τη γλυκόριζα και καλύπτουμε το χώρισμα για να μοιάζει σαν ζωνάκι. Παίρνουμε το ΟΡΕΟ, του βάζουμε λίγο λευκό γλάσσο και κολλάμε το σοκολατάκι για το μάτι. Το τοποθετούμε στη μέση και φτιάχνουμε με αλουμινόχαρτο το κυάλι του μίνιον.

Τέλος φτιαχνουμε το στόμα και τα μαλάκια με τη γλυκόριζα και βάζουμε στο ψυγείο για να σταθεροποιηθεί.




Η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο που έχεις για να αλλάξεις τον κόσμο

Πηγή:DefendEd Ucation Birmingham


Η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ καιρό να γράψω αυτό το κείμενο, αλλά με τις υποχρεώσεις και τη δουλειά, δεν έμενε και πολύ χρόνος.. Σήμερα , με το που ξύπνησα , έκανα τον καφέ μου και έκατσα να φάω το πρωινό μου, πριν ξυπνήσει ο Δύσκολος Πελάτης κι αρχίσει το πάρτυ. Και έπεσα πάνω στην είδηση: Πέθανε ο Νέλσον Μαντέλα σε ηλικία 95 ετών. Πλήρης ημερών και μακάρι να αξιωθούμε να φτάσουμε τα χρόνια του. Αυτό που με έκανε να στεναχωρεθώ δεν είναι ο θάνατός του αυτός καθαυτός. Έτσι κι αλλιώς ο άνθρωπος τη ζωή του την έζησε και με το παραπάνω. Ήρθε σ'αυτόν τον κόσμο και τον άλλαξε. Τον έκανε καλύτερο. Αυτό που μου προκάλεσε θλίψη πρωί πρωί είναι η σκέψη ότι τέτοιοι άνθρωποι αρχίζουν και εκλείπουν από τον κόσμο μας.Και μαζί τους εξανεμίζονται και οι ελπίδες μας για καλύτερο αύριο.

Δεν έχω συνηθίσει να γράφω σοβαρά άρθρα (σούργελο). Αλλά σήμερα λυπάμαι για την κατάντια της χώρας μου. Της οποίας η κατάσταση μόνο με ένα τρόπο θα διορθωθεί. Κι αυτό είναι η παιδεία.Σήμερα το πρωί διάβασα το στάτους ενός φίλου στο facebook (thnx Dimitrios Tsoukalas ) : " Σε μια χώρα με τουλάχιστον 400.000 νεοναζί, το να αναγνωρίζουμε την προσφορά & να μας θλίβει ο χαμός του Μαντέλα το λες κι ευχάριστη έκπληξη. Το να είμαστε στα αρχίδια μας και να κάνουμε χαβαλέ το λες απλά καθρέφτη της κοινωνίας._"

Και έχει πολύ δίκιο. Στη χώρα του εξωφρενικού ποσοστού 8% της Χρυσής Αυγής αναρωτιέσαι τι μέλλον να ονειρευτείς. Είμαστε γονείς και αντί να προτρέπουμε τα παιδιά μας να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει, τα ταϊζουμε φανατισμό και χρυσή αυγή. Τα πρότυπα που σερβίρουμε είναι του φουσκωτού νταγλαρά με το μιλιτέρ παντελόνι που πλακώνει στις μάπες όποιον δεν θεωρεί αρκετά ελληνάρα(είχα ξαναγράψει για τον μπετόβλακα ελληνάρα  και παλιότερα). Κρεμάμε σημαίες στα μπαλκόνια 24/7, τα δασκαλεύουμε με το παρωχημένο "ελλάς-θρησκεία" . Δεν τα προτρέπουμε να διαβάσουνε και να κατανοήσουν την διαφορετικότητα στη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία. Να κατανοήσουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και κανένας δεν είναι ανώτερος κάποιου άλλου.

Το θέμα βέβαια ξεκινάει από το σπίτι αλλά κορυφώνεται στο "σύγχρονο" ελληνικό σχολείο. Σε ένα σύστημα εκπαίδευσης που η κριτική σκέψη δεν έχει κανένα λόγο, που η παπαγαλία θεωρείται δοκιμασμένη μέθοδος (χαχααχαχαχα) και οι δάσκαλοι είναι τόσο κακοπληρωμένοι , που τι να σου κάνουν κι αυτοί οι κακομοίρηδες. Κοινώς, ο ακρογωνιαίος λίθος μιας κοινωνίας , η εκπαίδευση , πάσχει . Δηλαδή τι πάσχει, στην εντατική ετοιμοθάνατη είναι και την κρατάνε στη ζωή με ασπιρίνες. Οπότε τι μέλλον να αναμένεις από μια ανεκπαίδευτη κοινωνία. Από πανεπιστήμια που οι φοιτητές τους έχουν σαν μόνο μέλημα τα πάρτυ και τη Μύκονο. Από νηπιαγωγεία που οι δασκάλες τα βάζουν όλη την ώρα για ύπνο για να μπαίνουν ανενόχλητες στο facebook? 

Προς Θεού, υπάρχουν πολλές φωτεινές εξαιρέσεις εκπαιδευτικών που δουλεύουν με την ψυχή τους απλήρωτοι ή για ψίχουλα. Και εγώ παιδί εκπαιδευτικού είμαι και το ξέρω από πρώτο χέρι. Αλλά ελπίζω να συμφωνείται ότι υπάρχει και η πλειοψηφία της βόλεψης, του "δε βαεριέσαι, σιγά μην ασχοληθώ εγώ με τα βλαμμένα" , η πλειοψηφία του "αφού μου κόψανε τον μισθό , σιγά μη δουλέψω" κλπ. Δυστυχώς κι αυτοί οι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι διαιωνίζουν το κακό. Ότι παράγουν μελλοντικούς ενήλικες χωρίς παιδεία και  κριτική σκέψη . Ενήλικες που θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή γιατί τη θεωρούν τη μόνη λύση για τα προβλήματα της Ελλάδας (sic) . Και θα κάνουν κι αυτοί παιδιά κοκ.

Είχα την ευτυχία να έχω έναν δάσκαλο στο δημοτικό που μου άνοιξε τα μυαλά. Η οικογένεια μου είναι πολύ φιλελεύθερη και με ωραίες ιδέες, οπότε είχα την βάση. Αλλά τη μεγάλη διαφορά την έκανε εκείνος ο δάσκαλος. Ο δάσκαλος που μας έβαλε στη Πέμπτη δημοτικού να κάνουμε θεατρικό την πτώση του Τείχους του Βερολίνου υπό τον ήχο του "The Wall" των Pink Floyd για να καταλάβουμε γιατί κάποιοι στη μακρινή Γερμανία αποφάσισαν να γκρεμίσουν έναν τοίχο. 

Θα μου πεις "ωραία μας τα λες κοπελιά, αλλά λύση έχεις?" . Όχι δεν έχω. Κι αυτή είναι η πηγή της απελπισίας που αισθάνομαι από το πρωί. Ξέρω τη λύση του προβλήματος, αλλά δε ξέρω πως να πείσω του ιθύνοντες να την εφαρμόσουν. Είμαι σίγουρη ότι μια ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα, θα αλλάξει εντελώς την πορεία της χώρας. Αλλά τι να κάνω? Να βγω μόνη μου στο Σύνταγμα και να αρχίσω να ουρλιάζω "ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑΑΑΑΑΑ!!!!!" . Το πολύ να μου βάλουν κανένα ζουρλομανδύα, να ασχοληθεί λίγο μαζί μου το STAR και μετά να γυρίσουν όλοι κανάλι και να ξεχαστώ. 

Η άλλη λύση είναι να βάλω υποψηφιότητα για πρωθυπουργός και να τ'αλλάξω μόνη μου. Αλλά πάλι σας βλέπω να γελάτε και να με κοροϊδεύτε, οπότε και πάλι τον ζουρλομανδύα δεν τον γλυτώνω. 

Η μόνη λύση είναι να βγούμε όλοι στους δρόμους. Αλλά έχει κανείς ιδέα πως γίνεται αυτό?