Get widget

Friday, December 6, 2013

Η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο που έχεις για να αλλάξεις τον κόσμο

Πηγή:DefendEd Ucation Birmingham


Η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ καιρό να γράψω αυτό το κείμενο, αλλά με τις υποχρεώσεις και τη δουλειά, δεν έμενε και πολύ χρόνος.. Σήμερα , με το που ξύπνησα , έκανα τον καφέ μου και έκατσα να φάω το πρωινό μου, πριν ξυπνήσει ο Δύσκολος Πελάτης κι αρχίσει το πάρτυ. Και έπεσα πάνω στην είδηση: Πέθανε ο Νέλσον Μαντέλα σε ηλικία 95 ετών. Πλήρης ημερών και μακάρι να αξιωθούμε να φτάσουμε τα χρόνια του. Αυτό που με έκανε να στεναχωρεθώ δεν είναι ο θάνατός του αυτός καθαυτός. Έτσι κι αλλιώς ο άνθρωπος τη ζωή του την έζησε και με το παραπάνω. Ήρθε σ'αυτόν τον κόσμο και τον άλλαξε. Τον έκανε καλύτερο. Αυτό που μου προκάλεσε θλίψη πρωί πρωί είναι η σκέψη ότι τέτοιοι άνθρωποι αρχίζουν και εκλείπουν από τον κόσμο μας.Και μαζί τους εξανεμίζονται και οι ελπίδες μας για καλύτερο αύριο.

Δεν έχω συνηθίσει να γράφω σοβαρά άρθρα (σούργελο). Αλλά σήμερα λυπάμαι για την κατάντια της χώρας μου. Της οποίας η κατάσταση μόνο με ένα τρόπο θα διορθωθεί. Κι αυτό είναι η παιδεία.Σήμερα το πρωί διάβασα το στάτους ενός φίλου στο facebook (thnx Dimitrios Tsoukalas ) : " Σε μια χώρα με τουλάχιστον 400.000 νεοναζί, το να αναγνωρίζουμε την προσφορά & να μας θλίβει ο χαμός του Μαντέλα το λες κι ευχάριστη έκπληξη. Το να είμαστε στα αρχίδια μας και να κάνουμε χαβαλέ το λες απλά καθρέφτη της κοινωνίας._"

Και έχει πολύ δίκιο. Στη χώρα του εξωφρενικού ποσοστού 8% της Χρυσής Αυγής αναρωτιέσαι τι μέλλον να ονειρευτείς. Είμαστε γονείς και αντί να προτρέπουμε τα παιδιά μας να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει, τα ταϊζουμε φανατισμό και χρυσή αυγή. Τα πρότυπα που σερβίρουμε είναι του φουσκωτού νταγλαρά με το μιλιτέρ παντελόνι που πλακώνει στις μάπες όποιον δεν θεωρεί αρκετά ελληνάρα(είχα ξαναγράψει για τον μπετόβλακα ελληνάρα  και παλιότερα). Κρεμάμε σημαίες στα μπαλκόνια 24/7, τα δασκαλεύουμε με το παρωχημένο "ελλάς-θρησκεία" . Δεν τα προτρέπουμε να διαβάσουνε και να κατανοήσουν την διαφορετικότητα στη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία. Να κατανοήσουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και κανένας δεν είναι ανώτερος κάποιου άλλου.

Το θέμα βέβαια ξεκινάει από το σπίτι αλλά κορυφώνεται στο "σύγχρονο" ελληνικό σχολείο. Σε ένα σύστημα εκπαίδευσης που η κριτική σκέψη δεν έχει κανένα λόγο, που η παπαγαλία θεωρείται δοκιμασμένη μέθοδος (χαχααχαχαχα) και οι δάσκαλοι είναι τόσο κακοπληρωμένοι , που τι να σου κάνουν κι αυτοί οι κακομοίρηδες. Κοινώς, ο ακρογωνιαίος λίθος μιας κοινωνίας , η εκπαίδευση , πάσχει . Δηλαδή τι πάσχει, στην εντατική ετοιμοθάνατη είναι και την κρατάνε στη ζωή με ασπιρίνες. Οπότε τι μέλλον να αναμένεις από μια ανεκπαίδευτη κοινωνία. Από πανεπιστήμια που οι φοιτητές τους έχουν σαν μόνο μέλημα τα πάρτυ και τη Μύκονο. Από νηπιαγωγεία που οι δασκάλες τα βάζουν όλη την ώρα για ύπνο για να μπαίνουν ανενόχλητες στο facebook? 

Προς Θεού, υπάρχουν πολλές φωτεινές εξαιρέσεις εκπαιδευτικών που δουλεύουν με την ψυχή τους απλήρωτοι ή για ψίχουλα. Και εγώ παιδί εκπαιδευτικού είμαι και το ξέρω από πρώτο χέρι. Αλλά ελπίζω να συμφωνείται ότι υπάρχει και η πλειοψηφία της βόλεψης, του "δε βαεριέσαι, σιγά μην ασχοληθώ εγώ με τα βλαμμένα" , η πλειοψηφία του "αφού μου κόψανε τον μισθό , σιγά μη δουλέψω" κλπ. Δυστυχώς κι αυτοί οι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι διαιωνίζουν το κακό. Ότι παράγουν μελλοντικούς ενήλικες χωρίς παιδεία και  κριτική σκέψη . Ενήλικες που θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή γιατί τη θεωρούν τη μόνη λύση για τα προβλήματα της Ελλάδας (sic) . Και θα κάνουν κι αυτοί παιδιά κοκ.

Είχα την ευτυχία να έχω έναν δάσκαλο στο δημοτικό που μου άνοιξε τα μυαλά. Η οικογένεια μου είναι πολύ φιλελεύθερη και με ωραίες ιδέες, οπότε είχα την βάση. Αλλά τη μεγάλη διαφορά την έκανε εκείνος ο δάσκαλος. Ο δάσκαλος που μας έβαλε στη Πέμπτη δημοτικού να κάνουμε θεατρικό την πτώση του Τείχους του Βερολίνου υπό τον ήχο του "The Wall" των Pink Floyd για να καταλάβουμε γιατί κάποιοι στη μακρινή Γερμανία αποφάσισαν να γκρεμίσουν έναν τοίχο. 

Θα μου πεις "ωραία μας τα λες κοπελιά, αλλά λύση έχεις?" . Όχι δεν έχω. Κι αυτή είναι η πηγή της απελπισίας που αισθάνομαι από το πρωί. Ξέρω τη λύση του προβλήματος, αλλά δε ξέρω πως να πείσω του ιθύνοντες να την εφαρμόσουν. Είμαι σίγουρη ότι μια ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα, θα αλλάξει εντελώς την πορεία της χώρας. Αλλά τι να κάνω? Να βγω μόνη μου στο Σύνταγμα και να αρχίσω να ουρλιάζω "ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑΑΑΑΑΑ!!!!!" . Το πολύ να μου βάλουν κανένα ζουρλομανδύα, να ασχοληθεί λίγο μαζί μου το STAR και μετά να γυρίσουν όλοι κανάλι και να ξεχαστώ. 

Η άλλη λύση είναι να βάλω υποψηφιότητα για πρωθυπουργός και να τ'αλλάξω μόνη μου. Αλλά πάλι σας βλέπω να γελάτε και να με κοροϊδεύτε, οπότε και πάλι τον ζουρλομανδύα δεν τον γλυτώνω. 

Η μόνη λύση είναι να βγούμε όλοι στους δρόμους. Αλλά έχει κανείς ιδέα πως γίνεται αυτό?




1 comment:

  1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου σε όλα. Και τώρα που έχω παιδί στο δημοτικό βλέπω πολλά που δεν τα ήξερα και τρελαίνομαι.
    Αυτό που μου κάνει περισσότερο εντύπωση από όλα είναι το γεγονός οτι ενώ γωρίζουμε οτι αυτή η συνταγή δεν πετυχαίνει γιατί συνεχίζουμε? Γιατί δεν παραδειγματιζόμαστε από κορυφαία εκπαιδευτικά συστήματα? Γιατί και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί συνεχίζουν με τα ίδια απαρχαιωμένα συστήματα?
    Και μακάρι να ξυπνήσουμε και να βγούμε στους δρόμους όλοι μας, βολεμένοι και μη, αλλά πραγματικά πια μου φαίνεται πολύ δύσκολο.....

    ReplyDelete