Get widget

Monday, February 17, 2014

Μια Κυριακή απόγευμα..

Μπορεί να πέρασαν και 2 μήνες από την τελευταία φορά που έγραψα κείμενο και το πιστεύετε ή όχι , σήμερα βρήκα το κουράγιο να πιάσω πληκτρολόγιο ξανά (για χρόνο δε θα μιλήσω, είναι μια πολύ υποκειμενική έννοια, ειδικά όταν έχεις παιδιά..)

Πριν μερικές μέρες, φίλη της Ελληνίδας Μάνας μου είπε ότι παραλίγο θα με έβαζε στο AMBER ALERT και που εξαφανίστηκα. Της απάντησα και εγώ ότι μάλλον στο SILVER ALERT πρέπει να έβαζε, σε 3 μήνες κλείνω τα 35 πια (είναι τώρα αυτό κρίση ηλικίας ή όχι?)

Τελοσπάντων, σήμερα η μέρα μου δεν ήταν και από τις καλύτερες. Ενώ ξεκίνησε με τις καλύτερες των προϋποθέσεων (ήλιος, Κυριακή, καλός βραδυνός ύπνος) στη πορεία κάτι στράβωσε. Και ενώ έχω κόψει το κάπνισμα εδώ και 2 χρόνια, ήμουν έτοιμη να πάω σε ένα περίπτερο και πάρω πακέτο.

Η Πελατάρα ήταν μες στη γκρίνια , έτρωγε με το ζόρι, τα έφτυνε κάτω, τα έπιανε με τα χέρια του και μετά έπιανε τα μαλλιά του, μια ομορφιά , τι να σας λέω..

Πήγαινε στο μπαρ στη κουζίνα και έπαιρνε το ούζο και το γύρναγε βόλτα σε όλο το σπίτι. Αφού του το έπαιρνα τσιρίζοντας (γιατί πόσες φορές να πεις υπομονετικά "μη Θάνο, όχι Θάνο , άστο Θάνο " , μάνα είμαι όχι ο Βούδας) , αποφάσιζε ότι ήθελε να ακολουθήσει καριέρα ντεκορατέρ και κατέβαζε ότι δεν του άρεζε από τα ράφια και την τραπεζαρία και τα έβαζε σε άλλες θέσεις.

Μετά άλλαζε γνώμη και έβγαζε τα βιβλία από τη βιβλιοθήκη , τα αράδιαζε κάτω και τα ξεφύλλιζε. Και σε 3' τα παρατούσε και ξαναγύρναγε στο ούζο.

Ξανατσίριζα και δωσ'του το ρεντεκορασιόν από την αρχή. Μέχρι και τα καρεκλάκια του γύρισε ανάποδα και μαστόρευε τα πόδια.

Ευτυχώς είχαμε ένα παιδικό πάρτυ το απόγευμα (στο οποίο έσπασε 1 ποτήρι μπύρα και έγλυφε τα δάχτυλά του, αναποδογύρισε 2 πιατάκια με θρυμματισμένα τυροπιτάκια και άδειασε ένα ποτήρι νερό στο πάτωμα) και λίγο έπαιξε με άλλα παιδάκια και εκτονώθηκε..

Στον γυρισμό για το σπίτι, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν αυτό το πακέτο τσιγάρα, ένα ποτήρι κρασί , τζαζ στο Spotify και το πληκτρολόγιό μου...τα τσιγάρα τα γλύτωσα για απόψε, αλλά δε ξέρω μέχρι πότε.

Τον κοίμισα λοιπόν, χάζεψα λίγο τα Κάστρα από το παράθυρο του σαλονιού μου, πήρα μια βαθιά ανάσα και άρχισα να γράφω. Και νιώθω πολύ καλύτερα, σαν να έβγαλα όλη την πίεση από μέσα μου.

Καλό μας βράδυ και καλή εβδομάδα να έχουμε..Και κυρίως με περισσότερη υπομονή!

4 comments:

  1. Εδώ είμαστε και εμείς κατακαημένη ελληνίδα μάνα να βγάζεις τα ντέρτια σου. Πραγματικά είναι ψυχοφθόρο το γράψιμο!!!
    Υπομονή, τα 20 πρώτα χρόνια είναι δύσκολα:))))

    ReplyDelete
  2. Ok τα κανονικά δλδ.
    Και εγώ ανησύχησα οτι κάτι είχες πάθει.

    ReplyDelete
  3. Βρε βρε, σαν τα χιόνιαααααα!!!! Κατ' αρχήν μπράβο που δεν πήρες τσιγάρα! Εδώ είμαστε εμείς να τα λες να σου φεύγει η πίεση όλης της μέρας. Κατά δεύτερον, το πήρες λάθος! Έπρεπε να μοιραστείς το ούζο με τον νέο, να πέσει εκείνος για ύπνο, να χαλαρώσεις κι εσύ! Έτσι κι αλλιώς, το απόγευμα ήπιε την μπυρίτσα του, το ούζο θα τον χάλαγε;;;
    Φιλιά!

    ReplyDelete
  4. Εγω σταματησα να τσιριζω, οταν καταλαβα οτι αυτο απλα τους ανοιγει περισσοτερο την ορεξη για σκανταλιες και ακαταστασιες. Εχω βαλει τα μπουκαλια ψηλα να μην τα βλεπουν και να μην τα φτανουν, και ο,τι αλλο ας τον να το παρει να παιξει. Οταν σε λιγο τελειωσει η περιεργεια του θα του ειναι αδιαφορα. Οσο βλεπει οτι σου τραβαει την προσοχη, τοσο θα τ ανακωνει ολα. Ειναι ηλικιακη φαση και θα περασει γρηγορα. Δες το απ την δικη του οπτικη, υπαρχει ενας ολοκληρος μαγικος κοσμος ν ανακαλυψει! Εσυ απλα προσπαθησε να μην τραυματιστει στις συναρπαστικες του ανακαλυψεις, κι ολα τα αλλα μαζευονται ξανα. Καλο κουραγιο!

    ReplyDelete