Get widget

Thursday, June 5, 2014

Rear Facing-Ζώντας ένα crash test από κοντά

Το θέμα της τοποθέτησης του παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου είναι ένα θέμα που καίει και θα έπρεπε ο κάθε γονιός να το παίρνει πολύ στα σοβαρά, αν σκεφτεί κανείς πως από αυτό εξαρτάται στην κυριολεξία η ζωή του παιδιού τους σε περίπτωση ατυχήματος.

Ακούω πολύ συχνά ανθρώπους στην ηλικία των γονιών μου να λένε την γνωστή (και σιχαμένη έως και ανεγκέφαλη κουβέντα) "και εσείς τι πάθατε που δεν σας είχαμε σε καθισματακια;;;". Μου ανεβαίνει τόσο πολύ το αίμα στο κεφάλι όταν ακούω τη συγκεκριμένη φράση , που θέλω επιτόπου να τους δέσω σε ένα αυτοκίνητο, να κλείσω τις πόρτες , να δέσω το γκάζι και να τους σπρώξω σε έναν τοίχο να ησυχάσουμε επιτέλους. 

Πολλά πάθαμε από την άγνοια και την τον ωχαδερφισμό (έλα μωρέ, σε μένα θα τύχει;;) και ακόμα και εμείς που δεν πάθαμε κάτι, ήμασταν απλά τυχεροί. Τόσο τυχεροί , όσο το να σου πέσει ένα τζόκερ. Και επιτέλους πια, η τεχνολογία και ο κόσμος προχωράει, όποιος επιλέγει να μένει στην εποχή του ζινεμαγκούγκου (ναι των σπηλαίων εννοώ) είναι δικό του πρόβλημα, ας αφήσει τουλάχιστον εμάς να πάμε μπροστά.

Έχοντας ζήσει δυο σοβαρά τροχαία στην οικογένεια τα τελευταία χρόνια (στο ένα η ύπαρξη της ζώνης απλά έσωσε την αδερφή μου που βγήκε από μια μάζα λαμαρίνες ζωντανή) και το δεύτερο πρόσφατα με τον άντρα μου, έχω να σας πω ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με τον τρόμο του να σου τηλεφωνούν από το νοσοκομείο και να σου λένε "ελάτε, έχουμε τον άνθρωπό σας από τροχαίο" και κανείς να μη σου απαντά στην ερώτηση "ζει, ζει, ζει?" και εσύ να τρέχεις 5 η ώρα τα χαράματα σαν τρελός την Καυτατζόγλου με αναμμένα αλάρμα για να προλάβεις. Και τίποτα δε συγκρίνεται με την εικόνα του ανθρώπου σου μέσα στα αίματα, με βγαλμένο ώμο στις 3 η ώρα το πρωί να τρέμει από το σοκ και εσύ να πρέπει να είσαι ψύχραιμος για να δεις τι θα κάνεις. Άρα καταλαβαίνετε πως η σκέψη και μόνο του να πάθει έστω και μια γρατζουνιά το παιδί σου (πόσο μάλλον κάτι σοβαρότερο) είναι απλά εφιαλτική.

Αφορμή για το σημερινό κείμενο στάθηκε η εμπειρία ενός τροχαίου ατυχήματος που είχε πρόσφατα ένας συνεργάτης και φίλος στην Αθήνα με τη γυναίκα και το παιδί του (διαβάστε την ιστορία του ΕΔΩ ) του οποίου το όχημα συγκρούστηκε μετωπικά με αυτοκίνητο 50χρόνου που έκανε μπάντες στο δρόμο (με τον γιο του μαζί, καμία σωτηρία όπως καταλαβαίνετε). Η φιγούρα λοιπόν του καθυστερημένου κυρίου (αθάνατη Ελλάδα) είχε ως αποτέλεσμα να στραπατσαριστούν και τα δυο αυτοκίνητα , αλλά να μην πάθει κανείς ούτε γρατζουνιά και κυρίως ο μικρούλης τους. Του οποίου το κάθισμα είναι τοποθετημένο ανάποδα και ας είναι 20 μηνών. 

Ο Δημήτρης είναι ο ιδρυτής της SAFEBEBE και ειδικεύεται σε υπηρεσίες ασφαλείας για μωρά (είναι ο άνθρωπος που θα σου εξοπλίσει και θα σου κάνει το σπίτι σου ασφαλές ενάντια σε οποιοδήποτε κίνδυνο για το μωρό σου).Πολλές φορές σε κουβέντες μας για τα μωρά μας, επέμενε ότι είναι ζωτικής σημασίας να γυρίσω το καθισματάκι του Δύσκολου Πελάτη ξανά ανάποδα (rear facing) , εξηγώντας μου τους λόγους,τους οποίους εξηγεί αναλυτικότατα στο κείμενο του για το ατύχημα που έζησε

Και επειδή δυστυχώς στη χώρα που ζούμε η οδηγική παιδεία είναι άγνωστη έννοια (όχι και πως γενικότερα η παιδεία μας είναι γνωστή λέξη..) , γυρίστε τα καθισματάκια τους ανάποδα.

Γιατί απλά μπορεί να τους σώσει τη ζωή

No comments:


Post a Comment